Έχω αναφερθεί σε πολλά περιστατικά , όπου μερικοί την αηδία την θεωρούν «μαγκιά «…
Από την στιγμή που κάποιος αδειάζει το σταχτοδοχείο του αυτοκινήτου του στο δρόμο ή φτύνει , ή πετάει τα απορρίμματα του καταστήματος του έξω από τον κάδο , κοινώς αποφάγια , έως την στιγμή που πυρπολούνται τα δάση και πλημμυρίζουν τα ρέματα, η απόσταση είναι ελάχιστη.
Όταν ο ατομισμός εισδύει στο κοινωνικό σώμα, που είναι η πόλη, κατ' αναλογία και στο φυσικό περιβάλλον, τότε οι επιπτώσεις μιας - "έτσι μου γουστάρει" - ενέργειας , ακολουθούν προδιαγεγραμμένη πορεία που οδηγεί στην αποσύνθεση , την διάλυση και την ασχήμια, «αγαπητέ» άγνωστε και ψευτόμαγκα .
Τα γράφω αυτά γιατί πριν λίγες μέρες τόλμησα να επιπλήξω υπάλληλο «καταστήματος επειδή πέταξε έξω από τον κάδο όλα τα αποφάγια του «εστιατορίου» εκεί στην Ελ.Βενιζέλου και Κολοκοτρώνη γωνία ......
«Γιατί το έκανες? " τον παρατήρησα , και η απάντηση πληρωμένη, "γιατί πλερώνω! "
Αυτούς τους ψευτόμαγκες λοιπόν ,που στήνουν επιχειρήσεις χωρίς επαγγελματική συνείδηση και σεβασμό στο περιβάλλον κάποιος πρέπει να τους μαζέψει , εκτός και αν οι αρμόδιοι είναι και αυτοί πελάτες τους .

Μιχάλης Καντζόγλου