Διατηρείται σε λειτουργία, αλλά τίθεται υπό την ομπρέλα της περιφερειακής Task Force της Ε.Ε. (hotspot) το περιφερειακό γραφείο του Frontex στον Πειραιά.
Αυτό αποφάσισε χθες κατόπιν ψηφοφορίας το διοικητικό συμβούλιο του οργανισμού στη Βαρσοβία, λαμβάνοντας υπόψη τις επιφυλάξεις και αντιρρήσεις που διατύπωσαν οι εκπρόσωποι της Ελλάδας και της Κύπρου. «Το διοικητικό συμβούλιο του Frontex ψήφισε σήμερα την αναδιάρθρωση του περιφερειακού γραφείου στον Πειραιά και την ενσωμάτωσή του στο Κλιμάκιο Περιφερειακής Υποστήριξης της Ε.Ε. από τον Ιανουάριο του 2016. Αυτό θα ενισχύσει το υπάρχον γραφείο του Frontex και θα βελτιώσει τη συνεργασία μεταξύ του Frontex, της Europol και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ασύλου (EASO)» αναφέρει χθεσινή ανακοίνωση του οργανισμού.
Ταυτόχρονα, ο επικεφαλής του οργανισμού, Fabrice Leggeri, έσπευσε να διασκεδάσει την ανησυχία των Ελλήνων, δηλώνοντας ότι «η αλλαγή δεν θα έχει συνέπεια στις επιχειρήσεις του Frontex στην Ελλάδα». Στην ίδια ανακοίνωση επισημαίνεται ότι αυτή τη στιγμή ο Frontex διαθέτει 325 Ευρωπαίους συνοριοφύλακες στα νησιά από τους οποίους 167 συμμετέχουν στη διαδικασία καταγραφής και ταυτοποίησης μεταναστών και προσφύγων.
Την απόφαση καλωσόρισε και ο Ελληνας επίτροπος, αρμόδιος για θέματα Μετανάστευσης, Δημήτρης Αβραμόπουλος. Χθεσινή δήλωσή του αναφέρει ότι «ο Frontex θα είναι σε θέση να αυξάνει σταθερά τον αριθμό των στελεχών του, που στηρίζουν την Ελλάδα στην προσπάθειά της να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή προσφυγική κρίση, ενώ παράλληλα εξασφαλίζεται η συνέχιση όλων των υπολοίπων δράσεων και επιχειρήσεων του οργανισμού στην Ελλάδα».
Στο παρασκήνιο τώρα, κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου του οργανισμού, οι εκπρόσωποι 26 κρατών-μελών της Ε.Ε. τάχθηκαν υπέρ της πλήρους κατάργησης του περιφερειακού γραφείου του οργανισμού (Frontex Liaison Office) στον Πειραιά και της ενσωμάτωσής του στη νέα διοικητική δομή που προβλέπεται από τη λειτουργία του hotspot (Ε.U.Regional Task Force). Οπως αναμενόταν, αρνητική ψήφο έδωσαν οι εκπρόσωποι Ελλάδας και Κύπρου, αντιδρώντας στην προοπτική το περιφερειακό γραφείο να χάσει την επιχειρησιακή αυτονομία του. Τελικά, επελέγη μια μάλλον συμβιβαστική λύση, καθώς ναι μεν το γραφείο του Frontex αναδιαρθρώνεται και ενσωματώνεται στην περιφερειακή Task Force, ωστόσο δεν διατηρείται ως ανεξάρτητη - αυτόνομη «οντότητα» έως το 2018. Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Κ» στο φύλλο της Τετάρτης, η διοίκηση του οργανισμού προσανατολιζόταν σε αναστολή λειτουργίας του γραφείου που φιλοξενείται από το 2010 στον Πειραιά με το πρόσχημα της αναδιάταξης των υπηρεσιών του Frontex. Ωστόσο, Ελληνες αξιωματούχοι επεσήμαιναν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα σηματοδοτούσε αποδυνάμωση της επιρροής της Ελλάδας στο εσωτερικό της Ε.Ε. Εξάλλου, πληροφορίες αναφέρουν ότι η Ιταλία εργάζεται στο παρασκήνιο προκειμένου να πετύχει τη μεταφορά στην επικράτειά της όχι μόνο του περιφερειακού γραφείου από τον Πειραιά, αλλά και του κεντρικού διοικητηρίου του οργανισμού από τη Βαρσοβία.
Ερώτηση προς τους Υπουργούς Ναυτιλίας και Εσωτερικών κατέθεσε ο Βουλευτής Δωδεκανήσου, κ. Μάνος Κόνσολας, με αφορμή την κυοφορούμενη κατάργηση του περιφερειακού γραφείου της Frontex στον Πειραιά και την αποδυνάμωση της.
Ο κ. Κόνσολας επισημαίνει ότι η εξέλιξη αυτή λειτουργεί ως μέσο πίεσης από ορισμένους κύκλους που απεργάζονται κοινές περιπολίες Ελλάδας-Τουρκίας στη θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι η ανεξέλεγκτη αύξηση των μεταναστευτικών ροών και τα κυκλώματα που τις κατευθύνουν, απαιτούν ενίσχυση και όχι αποδυνάμωση της Frontex.
Σε δήλωσή του ο κ. Κόνσολας επισημαίνει:
«Η κυβέρνηση παρακολουθεί ως θεατής την αποδυνάμωση της Frontex και την αποχώρηση της από την Ελλάδα, την ώρα που οι ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές κορυφώνονται.
Η μετεξέλιξη της Frontex δεν μπορεί να είναι η ακύρωση του επιχειρησιακού της ρόλου και του σκοπού της διαχείρισης και προστασίας των συνόρων ούτε η μετατροπή της σε ένα γραφειοκρατικό μηχανισμό.
Η Ελλάδα θα πρέπει να πιέσει για τη μετεξέλιξη της Frontex σε μια Ευρωπαϊκή Task Force με μεγάλες επιχειρησιακές δυνατότητες και δυνάμεις για να υπάρξει απόλυτη προστασία των θαλάσσιων συνόρων και άσκηση αποτρεπτικής ισχύος απέναντι στα κυκλώματα των διακινητών.
Κάποιοι θέλουν να βάλουν σε πίεση την Ελλάδα. Για να αποτρέψουμε αυτή την εξέλιξη χρειάζεται αποφασιστικότητα, χρειάζεται να εγκαταλειφθούν ιδεοληψίες που έρχονται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα».
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης του κ. Κόνσολα:
Ε Ρ Ω Τ Η Σ Η
Προς
1.Κύριο Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής
2.Κύριο Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης
ΘΕΜΑ: «Ανάγκη άμεσης αποτροπής της αποδυνάμωσης και ουσιαστική αποχώρησης της Frontex, που εγκυμονεί κινδύνους για τη χώρα μας»
Κύριοι Υπουργοί,
Με την έξαρση των μεταναστευτικών ροών και με την Ελλάδα να σηκώνει το κύριο βάρος, θα ανέμενε κανείς την ενίσχυση των δυνάμεων της Frontex, ιδιαίτερα στα θαλάσσια σύνορά μας.
Όπως είναι γνωστό, η Frontex, που ιδρύθηκε το 2004, έχει σκοπό την προστασία των εξωτερικών συνόρων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Με δεδομένο ότι η Ελλάδα αποτελεί πύλη εισόδου παράνομων μεταναστών και προσφύγων, από το 2010 λειτουργεί γραφείο της Frontex στον Πειραιά ενώ την διετία 2012-2014 ενισχύθηκε το προσωπικό και οι επιχειρησιακές δυνάμεις της Frontex για την προστασία των θαλάσσιων συνόρων μας, σε συνεργασία με τις ελληνικές αρχές.
Εδώ και 10 μήνες, όμως, και παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα δέχεται κύματα προσφύγων και παράνομων μεταναστών και τα κυκλώματα των δουλεμπόρων δρουν ανενόχλητα, η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δεν έχει επιδιώξει την ενίσχυση της παρουσίας της Frontex στα θαλάσσια σύνορά μας, αλλά παρακολουθεί αμέτοχη και ως παθητικός θεατής την ουσιαστική αποχώρηση της Frontex από την Ελλάδα.
Κυοφορείται η μεταφορά στην Ιταλία του περιφερειακού γραφείου της Frontex, που έχει έδρα τον Πειραιά, ενώ εικάζεται ότι η Frontex δεν θα έχει, πλέον, ως στόχο την προστασία των συνόρων, ως επιχειρησιακή δύναμη, αλλά τη διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών.
Η κυβέρνηση οφείλει να αναδείξει στο μέγιστο δυνατό επίπεδο όχι μόνο τη διατήρηση της Frontex, ως επιχειρησιακού οργανισμού αρμόδιου για την προστασία και διαχείριση των ευρωπαϊκών συνόρων αλλά και την ενίσχυση των δυνάμεων της.
Οφείλει, όμως, να αντιληφθεί ότι η ουσιαστική αποχώρηση της frontex από την Ελλάδα και η υποβάθμιση του επιχειρησιακού της ρόλου, διευκολύνει τα σχέδια αυτών που επιδιώκουν και προωθούν την ανάμειξη της Τουρκίας στη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων στην περιοχή του Αιγαίου.
Προκαλεί εντύπωση η απάθεια με την οποία η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις εξελίξεις με τη Frontex, όλο αυτό το διάστημα.
Κατόπιν των ανωτέρω
Ερωτώνται οι Κύριοι Υπουργοί
1. Σε ποιες ενέργειες έχει προβεί η κυβέρνηση από τις 28 Ιανουαρίου που ορκίστηκε για την ενίσχυση των δυνάμεων της Frontex στη θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου; Ποιες πρωτοβουλίες έχουν αναλάβει, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για τη φρούρηση των θαλασσίων συνόρων της Ε.Ε. με τη συνεργασία και ενίσχυση της Frontex και με δεδομένη την έξαρση των μεταναστευτικών ροών;
2. Εάν είναι σε γνώση της η κυοφορούμενη κατάργηση του περιφερειακού γραφείου της Frontex στον Πειραιά και τι ενέργειες έχουν κάνει για την αποτροπή αυτής της εξέλιξης;
3. Εάν αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο να χρησιμοποιηθούν η αποχώρηση της Frontex από την Ελλάδα και η μετατροπή της σε ένα γραφειοκρατικό μηχανισμό διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών, σε μέσο πίεσης για να επιβληθεί συνεργασία Ελλάδας-Τουρκίας στη φρούρηση των θαλασσίων συνόρων της Ε.Ε. στην περιοχή του Αιγαίου.
Ο Ερωτών Βουλευτής
Μάνος Κόνσολας
Βουλευτής Δωδεκανήσου
Για τους φορολογικούς παραδείσους του πλανήτη που αποδεικνύονται κόλαση για τους συνειδητούς φορολογούμενους είναι το βιβλίο «Ο κρυμμένος πλούτος των εθνών» του Γκάμπριελ Ζούκμαν, καθηγητή στο London School of Economics, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Πεδίο.
Πρόκειται για μια αποκαλυπτική έρευνα 133 σελίδων με αποκαλυπτικά στοιχεία για το κόστος των φορολογικών παραδείσων, την ισχύ της χρηματοοικονομίας, τη χρυσή εποχή της Ελβετίας, την «τρύπα» του Λουξεμβούργου, την παρωδία της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών, τις οικονομικές κυρώσεις καθώς και τους τελωνειακούς δεσμούς που μπορούν να επιβληθούν για να περιοριστεί δραστικά το φαινόμενο του κρυμμένου πλούτου που στο τέλος επιβαρύνει το δημόσιο χρέος, δηλαδή το φορολογούμενο πολίτη.
Σύμφωνα με την έρευνα του καθηγητή:
Οι ελληνικές καταθέσεις στην Ελβετία φτάνουν τα 60 δισ. ευρώ, δηλαδή περισσότερο από 30% του σημερινού Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ). Το ποσοστό αυτό είναι τεράστιο σε σύγκριση με χώρες όπως η Γερμανία ή η Γαλλία, των οποίων οι καταθέσεις στην Ελβετία δεν ξεπερνούν το 6% και το 9% του ΑΕΠ, αντίστοιχα. Με άλλα λόγια, η χώρα μας αναδεικνύεται σε παγκόσμια πρωταθλήτρια της offshore φοροδιαφυγής.
Τα βήματα που χρειάζεται να ακολουθήσει ένας εκατομμυριούχος για να φοροδιαφύγει είναι εξαιρετικά εύκολα, λέει ο καθηγητής- ερευνητής. Πρώτα ιδρύει μια εταιρεία βιτρίνα στα νησιά Κέιμαν για να εξασφαλίσει την ανωνυμία. Μέσω αυτής της εταιρείας ανοίγει ένα τραπεζικό λογαριασμό στην Ελβετία. Με βάση αυτόν τον λογαριασμό αγοράζει μετοχές σε κάποιο επενδυτικό ταμείο του Λουξεμβούργου και εισπράττει τα μερίσματα στον ίδιο λογαριασμό. Το εισόδημα αυτό δεν φορολογείται ούτε στο Λουξεμβούργο, ούτε στην Ελβετία, ούτε στα νησιά Κέιμαν. Το κυριότερο είναι πως δεν φορολογείται ούτε στην χώρα το κατόχου του, εφόσον δεν δηλώνεται. Αποτέλεσμα, τα δημόσια ταμεία να στερούνται φορολογικών εσόδων και να αναγκάζονται οι κυβερνήσεις είτε να κόψουν κάποιες κοινωνικές δαπάνες, είτε να φορολογήσουν τα μικρά και μεσαία εισοδήματα.
Ο συγγραφέας υπολογίζει ότι οι κρυμμένες περιουσίες σε όλον τον κόσμο αγγίζουν τα 6 τρισεκατομμύρια ευρώ και προκαλούν ετήσιες απώλειες φορολογικών εσόδων 130 δισ. ευρώ. «Οι φορολογικοί παράδεισοι κλέβουν τα γειτονικά κράτη».
Στο κύριο ερώτημα πως λύνεται το πρόβλημα, ο Ζούκμαν τονίζει πως δεν αντιμετωπίζεται ούτε με ευχολόγια, ούτε με γενικόλογες καταγγελίες. Υπάρχουν δύο βασικές προϋποθέσεις για να κερδηθεί αυτός ο πόλεμος: ο εξαναγκασμός και ο έλεγχος. Δηλαδή, απειλές κυρώσεων ώστε οι τράπεζες να υποχρεωθούν να αποκαλύψουν τα πλήρη στοιχεία των πελατών τους. Παράλληλα, απαιτείται ένα παγκόσμιο περιουσιολόγιο ώστε να επαληθεύεται από τα κράτη η ακρίβεια των στοιχείων που παρέχουν οι τράπεζες.
Φωτίζοντας τους μαύρους λογαριασμούς στην Ελβετία, αξιοποιεί στοιχεία από την Εθνική της τράπεζα και με βάση παράπλευρους υπολογισμούς εκτιμά ότι μέχρι το 2013 στις ελβετικές τράπεζες βρίσκονταν πάνω από 1.800 δισεκατομμύρια ευρώ στα οποία ανήκουν σε μη μόνιμους κατοίκους. Συγκεκριμένα, 200 δις σε Γερμανούς, 180 δισ. σε Γάλλους, 120 δισ. σε Ιταλούς, 110 δισ. σε Βρετανούς, 80 δισ. σε Ισπανούς, 60 δισ. σε Έλληνες, 60 δισ. σε Βέλγους, 30 δισ. σε Πορτογάλους, 180 δισ. σε κατοίκους σε χώρες του Κόλπου, 180 δισ. σε Ασιάτες, 170 δισ. σε Αμερικανούς, 120 δισ. σε Αφρικανούς, 90 δισ. σε Βορειοαμερικανούς, 50 δισ. σε Ρώσους και άλλους.
«Η Ευρώπη έχει βυθιστεί σε μια ατέρμονη κρίση, παρότι η γηραιά ήπειρος είναι η πλουσιότερη περιοχή του κόσμου. Η Ευρώπη κλέβει τον ίδιο της τον εαυτό. Είναι καιρός να θέσουμε τις κυβερνήσεις προ των ευθυνών τους».
* Η επιστημονική επιμέλεια του βιβλίου έχει γίνει από τον Φραγκίσκο Κουτεντάκη, λέκτορα στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών του πανεπιστημίου Κρήτης.
iefimerida.gr
Και τον ελληνικό, αλλά και τον κυπριακό τουρισμό δείχνει να “ακουμπά” το θερμό επεισόδιο Ρωσίας- Τουρκίας που προκάλεσε η κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους από τουρκικό F-16 στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας.
Παράγοντες της τουριστικής αγοράς θεωρούν πως η Ελλάδα και η Κύπρος θα μπορούσαν να ενισχύσουν τις ρωσικές αφίξεις, ειδικά έπειτα από την απόφαση των Ρώσων tour operators και των ταξιδιωτικών γραφείων να διακόψουν τις πωλήσεις τουριστικών πακέτων προς προορισμούς της Τουρκίας για λόγους ασφαλείας και πολιτικής αστάθειας.
Το πλήγμα για τον τουρκικό τουρισμό, που αποτελούσε από τις πρώτες επιλογές για τους Ρώσους τουρίστες που ταξιδεύουν στο εξωτερικό (πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη αγορά μετά τους Γερμανούς τουρίστες για την Τουρκία) αναμένεται να είναι μεγάλο μετά την απόφαση των πρακτορείων να σταματήσουν τις πωλήσεις ταξιδιών. Φορείς του ελληνικού τουρισμού σημειώνουν πως η παραπάνω εξέλιξη δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να αντισταθμιστούν οι απώλειες σε Ελλάδα και Κύπρο (όπου και εκεί οι Ρώσοι τουρίστες αποτελούν μεγάλο μερίδιο της εισερχόμενης κίνησης) που προκάλεσαν την προηγούμενη χρονιά οι πτωχεύσεις τουριστικών οργανισμών στη Ρωσία. Σύμφωνα μάλιστα με τον πρόεδρο του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων Ανδρέα Ανδρεάδη, οι εξελίξεις στις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, εφόσον υπάρξουν οι απαραίτητες ενέργειες, δίνουν τη δυνατότητα ανάκτησης έως και ενός δισ. τουριστικών εσόδων από τη Ρωσία την επόμενη χρονιά.
Η επάνοδος των Ρώσων τουριστών στους ελληνικούς προορισμούς θεωρείται επιτακτική. Φέτος, σύμφωνα με τα στοιχεία του εννεαμήνου, οι τουριστικές εισπράξεις από τη Ρωσία κατέγραψαν μείωση 69%, φθάνοντας μόλις στα 342 εκατ. ευρώ, ενώ αντίστοιχα οι αφίξεις μειώθηκαν κατά 62,1% και διαμορφώθηκαν στις 441 χιλ. ταξιδιώτες. Από την άλλη η μείωση των Ρώσων τουριστών στην Κύπρο εκτιμάται πως θα αγγίξει το 50% μέχρι το τέλος της χρονιάς. Μέχρι πρότινος, ούτε οι προοπτικές για το 2016 ήταν ελπιδοφόρες, δεδομένου πως μετά την εφαρμογή της νέας διαδικασίας θεώρησης visa Schengen, με συγκέντρωση βιομετρικών στοιχείων και απαραίτητη φυσικά παρουσία, που αφορά και τους Ρώσους τουρίστες, αναμενόταν περαιτέρω πτώση της κίνησης, που θα μπορούσε να φτάσει ακόμη και το 20%.
Παράγοντες του ελληνικού τουρισμού συνδυάζουν τη διακοπή πωλήσεων πακέτων από τη Ρωσία στην Τουρκία και με την πρόσφατη απόφαση της Ρωσίας να σταματήσει τις πτήσεις προς την Αίγυπτο, έναν ακόμη δημοφιλή προορισμό διακοπών για τους Ρώσους.
Υπάρχει εντούτοις και η αντίθετη άποψη: όσοι γνωρίζουν καλά τη ρωσική τουριστική αγορά θεωρούν πως η αλλαγή των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, καθώς και η απόφαση για την Αίγυπτο ίσως οδηγήσει σε μεγαλύτερη συρρίκνωση της τουριστικής βιομηχανίας της Ρωσίας, με παράλληλες επιπτώσεις για όλες τις αγορές- προορισμούς.
capital.gr