Έχοντας πάρει πτυχίο στο «τι άλλο θα ακούσουμε από σένα αγοράκι μου» έχω να σας πω τις ατάκες που χρησιμοποιεί ένας άντρας για να μας χωρίσει.

Ναι, υπάρχουν κλισέ ατάκες και δυστυχώς το ρεπερτόριο δεν αλλάζει. Δεν με πιστεύετε; Δείτε παρακάτω και θα καταλάβετε ότι το συγκεκριμένο άρθρο είναι βγαλμένο από τη ζωή.

1. «Δεν είμαι σε φάση για σχέση αλλά αν ήμουν θα ήθελα να ήμουν μαζί σου!» – Επίσης αν η γιαγιά μου είχε ροδάκια θα ήταν πατίνι.

2. «Πραγματικά νοιάζομαι για εσένα.» – Απλά δεν είναι τόσο όσο θέλεις εσύ.

3. » Θα ήθελα να μείνουμε φίλοι μετά από αυτό.» – Και να μου γνωρίσεις όλες τις σέξι φίλες σου που μου άρεσαν τόσο καιρό.

4. » Δεν φταις εσύ, είσαι τέλεια απλώς θέλω να ασχοληθώ με τη δουλειά, τους φίλους μου κτλ» – Σου λέω με τρόπο ότι θέλω να σε χωρίσω γιατί δεν μπορείς να διαχειριστείς ότι θέλω να χωρίσουμε.

5. «Θα χρειαστεί να φύγω σε μια άλλη χώρα αλλά θα σου τηλεφωνήσω εγώ μόλις επιστρέψω.» – Βασικά θέλω να φύγω μακριά σου όσο πιο γρήγορα γίνεται.

6. «Σου αξίζει κάποιος καλύτερος από εμένα.» – Σίγουρα ναι!

7. «Νομίζω ότι πρέπει να αποκτήσουμε και άλλες εμπειρίες γνωρίζοντας καινούριους ανθρώπους.» – Έχω ήδη βγει τα ραντεβουδάκια μου εγώ πάντως.

8. «Φοβάμαι τη δέσμευση.» – Βασικά φοβάμαι να κάνω σχέση μαζί σου.

9. «Νιώθω ότι πνίγομαι, μάλλον πρέπει να χαλαρώσουμε λίγο.» – Το πας πολύ γρήγορα πάτα και λίγο φρένο.

10. «Ο τύπος που σε παντρεύεται είναι τόσο τυχερός.» – Ευτυχώς γλίτωσα από εσένα.

11. «Εξακολουθώ να θέλω να είμαι μαζί σου, αλλά θέλω μόνο να κάνουμε ένα διάλειμμα.» – Ήδη βγαίνω με άλλη απλώς σε ενημερώνω για να μη το μάθεις από αλλού.

12. «Έχω πολλά θέματα να ασχοληθώ αυτή τη περίοδο.» – Με πρώτο και κύριο ότι δεν μπορώ να είμαι μαζί σου.

13. «Σε νιώθω περισσότερο σαν φίλη παρά σαν κοπέλα μου.» – Απλώς δεν είσαι τόσο χαριτωμένη όσο ήσουν όταν είχαμε αρχίσει να βγαίνουμε.

14. «Δεν έχω ξεπεράσει την πρώην μου.» – Αυτό πόνεσε αλλά μάλλον είναι και το μόνο αληθινό.

15. » Μακάρι να σε γνώριζα 5 χρόνια αργότερα.» – Δεν είμαι σε φάση για σχέση τώρα αλλά σε 5 χρόνια θα ήσουν η ιδανική σύντροφος για μένα. Ναι καλά!

16. «Θέλουμε εντελώς διαφορετικά πράγματα αυτή τη στιγμή.» – Κοινώς θέλω να βγαίνω, να πίνω και λόγο να μη δίνω.

17. «Εγώ σε σέβομαι πάρα πολύ.» – Σε παρακαλώ μην πεις στους φίλους σου ότι είμαι τόσο μαλάκας.

18. » Νομίζω ότι το πάμε πολύ γρήγορα» – Και κυρίως ότι είδα την οδοντόβουρτσα σου να φιγουράρει στο ποτηράκι μου με φρίκαρε πάρα πολύ.

any-news.gr

Το savoirville μας διατυπώνει με έναν δικό του τρόπο όπου οι αλκοολικοί εκτός από την ερμηνεία την συγκεκριμένοι είναι και ενδιαφέρουσες προσωπικότητες.

”Ο τάδε είναι μεθύστακας και τον βλέπεις συνέχεια αγκαλιά με ένα μπουκάλι”, ”προχτές τον είδα να παραπατάει και να πέφτει. Μάλλον δεν γύρισε σπίτι του”. Αυτές δεν είναι οι φράσεις που ακολουθούν διαχρονικά ένα ”μεθύστακα”, ”αλκοόλα”, ”μπεκροκανάτα”, ”Ορέστη Μακρή”; Εννοείται ότι τους αντιμετωπίζουμε σαν κοινούς εγκληματίες, όπως ακριβώς κάνουμε και με τους ναρκομανείς, φοβούμενοι ότι θα μας κολλήσουν… αλκοολίτιδα και θα μας κάνουν να νιώσουμε απίστευτα άβολα. Επίσης θεωρούμε ότι είναι άνθρωποι που τους λείπει η κοινή λογική επειδή γίνονται τύφλα συχνά και δεν υπολογίζουν το κόστος των επιπτώσεων ενός άγριου μεθυσιού.

Είναι φυσιολογικό να νιώθεις έτσι όταν είσαι σε μικρή ηλικία και ακόμα ανακαλύπτεις τον κόσμο. Να κρίνεις εύκολα, επειδή δεν έχεις μάθει τι είναι διαφορετικότητα και γιατί συμβαίνει ό,τι συμβαίνει σε αυτόν τον κόσμο. Είναι πάρα πολύ εύκολο να θεωρούμε τους αλκοολικούς ανεγκέφαλους που δεν υπολογίζουν τίποτα. Εδώ χρειάζεται να κάνω μία διευκρινιστική παρένθεση. Δεν είμαι υπέρ του αλκοολισμού μέχρι θανάτου του συκωτιού. Αν κάποιος νιώθει ότι θέλει να βοηθηθεί και να δει ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο πίνει τόσο πολύ, μακάρι να το κάνει. Αυτό όμως που έχω ανακαλύψει με τα χρόνια, είναι ότι οι αλκοολικοί ξέρουν καλύτερα από τον καθένα τι τους βασανίζει και τι τους οδήγησε στο να πίνουν.

”Η αναζήτηση πνεύματος οδηγεί στην κατάχρηση οινοπνεύματος” είχε πει κάποτε μία υπαρξιακή ψυχοθεραπεύτρια και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Ο Μπουκόφσκι ήταν ένας βαθιά πνευματικός και καλλιεργημένος άνθρωπος που έβρισκε βαθιά λύτρωση στο να πίνει μπύρες πριν κοιμηθεί και ήταν μάλλον το αγαπημένο του πρωινό και η λύση του στο hangover. Εντοπίζεις όμως τη βαθιά ευαισθησία του μέσα από το γράψιμο και την ποίησή του. Και ο ίδιος εξηγεί (στο βιβλίο Τοστ ζαμπόν) πώς όλο αυτό προήλθε από τη βιαιότητα που ασκούσε πάνω του ο πατέρας του από πολύ μικρή ηλικία.

Η δική μου προσωπική εμπειρία έχει να κάνει με τον παππού μου που ήταν από πάντα γερό ποτήρι. Ανήκε στην κλασική κατηγορία των αλκοολικών που απλά φωνάζει και ξεσπά, αλλά ποτέ σωματικά ή με βία. Δεν ξέρω αν το έχεις παρατηρήσει, αλλά οι άνθρωποι με τόσο μεγάλες εξαρτήσεις είναι μόνο αυτοκαταστροφικοί και επιτίθενται απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό τιμωρώντας τους ίδιους για όλα αυτά που έχουν περάσει. Την ώρα που εσύ βλέπεις έναν άνθρωπο παράλογο που πίνει ενώ τον πειράζει, εκείνος/η παλεύει με τους δαίμονές του και προσπαθεί να ξεχάσει, έστω και για λίγο, αυτά που τον βαραίνουν και τον δυσκολεύουν. Αυτός είναι και ο λόγος που ένας αλκοολικός άνθρωπος είναι πολύ διαφορετικός όταν είναι νηφάλιος και αλλιώς όταν έχει πιει.

Από την άλλη, οι άνθρωποι που είναι μονίμως clean cut, δεν έχουν καμία εξάρτηση, αδυναμία ή εθισμό και δηλώνουν ότι τα έχουν όλα υπό έλεγχο και κάνουν τα πάντα με μέτρο, με προβληματίζουν και με τρομάζουν πολύ περισσότερο. Η ανθρώπινη φύση είναι εξ ορισμού αδύναμη και δεν είναι τέλεια. Θεωρώ λοιπόν ότι αν όλα είναι ‘υπό έλεγχο’, τότε δεν είναι. Αν μη τι άλλο, ένας άνθρωπος που γνωρίζει τι πάει να πει εξάρτηση, σημαίνει ότι έχει βουτήξει στα άδυτα και τα πιο σκοτεινά μέρη της ψυχής του και δεν νιώθει την ανάγκη να υποκρίνεται ότι όλα είναι τέλεια και ότι ο ίδιος δεν έχει πρόβλημα ή ανάγκη. Συγχωρέστε με, αλλά δεν υπάρχει τίποτα ενδιαφέρον ή γοητευτικό (ή αληθινό εδώ που τα λέμε) σε έναν άνθρωπο που σου λέει τι να κάνεις με διδακτικό τρόπο και νιώθει ότι είναι γ…..ς. Και κάθε φορά που θα πας να κρίνεις αυτόν που πίνει ή κάνει ναρκωτικά, να θυμάσαι ότι έχεις κι εσύ κάτι ανάλογο. Ναι, το πολύ φαγητό, οι σοκολάτες, τα αναψυκτικά και η εξάρτηση από ανθρώπους ανήκουν στην ίδια κατηγορία.

Τι συμβαίνει όταν αυτός που επιθυμείς δεν ανταποκρίνεται.

Το Savoirville γράφει για αυτό που όλες οι γυναίκες δυσκολευόμαστε να δεχτούμε. Όταν εκείνος που επιθυμούμε δεν σε θέλει.

Μετράς καφέδες και ποτά με φίλους συνοδευόμενα από ρητορικές ερωτήσεις μα γιατί δεν με θέλει πια ή γιατί δεν θέλει να προσπαθήσουμε ή ακόμα πιο απλά γιατί δεν κάνει κίνηση; Ερωτήσεις που σπάνια έχουν μια απάντηση πιο ουσιαστική από αυτές που λίγο έως πολύ όλοι έχουμε δώσει και όλοι έχουμε ακούσει. Όπως κάνε λίγο υπομονή, να δεις που θα αλλάξει γνώμη, ή το επικό, αφοπλιστικό και προσωπικά αγαπημένο μου είναι μ@@@@ς, μην ασχολείσαι άλλο. Και αυτό το μην ασχολείσαι άλλο είναι που με κάνει να γράψω αυτές εδώ τις γραμμές.

#Για αρχή απορρίπτω οποιονδήποτε χαρακτηρισμό αποδίδεται στο άλλο πρόσωπο. Όταν έχεις περάσει τη δεκαετία των είκοσι, μπορείς να εξηγήσεις με πιο χειροπιαστά επιχειρήματα τον λόγο που κάτι δεν πετυχαίνει όσο και αν εμείς το θέλουμε, χωρίς να προβαίνεις σε χαρακτηρισμούς και στην υγεία των οποίων πίνουμε και τον επόμενο γύρο σφηνάκια προς τέρψη των υπολοίπων θαμώνων.

#Είναι το timing που τον τελευταίο καιρό του αποδίδουμε όλοι και περισσότερο ευθύνες για την επιτυχία ή αποτυχία μιας κατάστασης; Θα πω ότι δεν υπάρχει σωστός χρόνος, υπάρχουν σωστοί άνθρωποι που σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή και αν βρεθούν ως δια μαγείας και από το πουθενά φτιάχνουν έναν δικό τους χωροχρόνο που μετριέται με τους χτύπους της καρδιάς τους και την αφοσίωση στα βλέμματά τους, ακόμα και αν ο ένας έχει βγει μόλις από μακρόχρονη σχέση και ο άλλος έχει αφοσιωθεί στη καριέρα του.

#Είναι το ότι δεν μας θέλει όσο τον θέλουμε και εμείς; Μπορεί όντως όσο τέλειοι και αν θεωρούμε ότι είμαστε και όσο ιδανικό ζευγάρι και αν πιστεύουμε ότι θα κάναμε, το άλλο μέρος να μη το νιώθει, να μη το βλέπει και γενικότερα να μην ενδιαφέρεται για εμάς με τον ίδιο τρόπο που ενδιαφερόμαστε εμείς. Δεν σημαίνει το γεγονός ότι δεν του αρέσουμε ότι αυτομάτως πρέπει να θυμώσουμε μαζί του ή να πέσουμε στα πατώματα αναζητώντας τρόπους να τον κάνουμε δικό μας. Γιατί τελικά δεν είναι αυτό που μας πληγώνει, αλλά οι προσδοκίες που είχαμε από αυτόν και τα όμορφα πράγματα που θα είχαμε ζήσει μαζί όπως πολλάκις τα φανταστήκαμε και τελικά το όνειρο γκρεμίζεται προτού καν ξεκινήσει.

Στα πόσα λοιπόν κοκτέιλ το παίρνουμε απόφαση να μην ξανασχοληθούμε; Η καρδιά πονάει και μόνο το μυαλό μας μπορεί να τη βοηθήσει να ξεπεράσει τον πόνο. Όταν έχεις μια λογική εξήγηση για να επεξεργαστεί ο νους , τότε μπορείς σιγά σιγά και μέρα την ημέρα να προχωρήσεις παρακάτω. Οι λόγοι που δεν γίνονται τα πράγματα όπως τα θέλουμε είναι πολλοί και ποικίλουν ανάλογα τους ανθρώπους και τη περίπτωση. Πόσο χρόνο όμως έχουμε να σπαταλήσουμε από τη μικρή ζωή μας βασανίζοντας τους εαυτούς μας με ερωτήματα που μπορεί ποτέ να μην απαντηθούν ή να και να έχουν απαντηθεί από το ίδιο το άτομο που μας ενδιαφέρει αλλά αρνούμαστε σαν drama queens που λίγο έως πολύ όλοι είμαστε να αποδεχθούμε;

Όλα ξεκινούν από την αυτοεκτίμηση μας και τον σεβασμό στις ανάγκες του εαυτού μας, γνωρίζοντας τί του αξίζει. Γιατί σε όλους μας αξίζει ένας άνθρωπος που να είμαστε συνειδητή και αδιαμφισβήτητη επιλογή του, που να μην κρύβεται πίσω από δικαιολογίες και τεχνάσματα. Που να μας θέλει σαν ολότητες, όχι μόνο επειδή έχουμε ένα ποθητό σώμα ή έξυπνο χιούμορ. Να μας θέλει και να μας το δείχνει καθημερινά, ακόμα και αν δεν το λέει, που να μας σκέφτεται και να ενδιαφέρεται πραγματικά για εμάς.

Θυμήσου τί είσαι διατεθειμένος να προσφέρεις εσύ, οπότε αυτό να είναι το κριτήριό σου για το αν θα συνεχίζεις να κλαις για μια κατάσταση που εξαρχής ήταν τελειωμένη, ή θα ρίξεις μια ματιά στο αγόρι από τη διπλανή παρέα που όση ώρα εσύ χορεύεις για να ξεχάσεις εκείνος σε κοιτάζει περιμένοντας να του χαρίσεις ένα χαμόγελο.

Η ζωή είναι μία και περνάει πολύ πιο όμορφα όταν χορεύεις με παρέα που σε θέλει όσο τη θες και εσύ. Μη το ξεχνάς.