Οι εικόνες του 2015 με τις ορδές των προσφύγων και μεταναστών να καταφθάνουν στα νησιά, μπορεί να μην αποτελούν πλέον πρώτο θέμα στα αθηναϊκά κανάλια, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι το πρόβλημα έχει λυθεί.
Αντιθέτως, όπως δηλώνει στη «δ» ο πρόεδρος των αστυνομικών υπαλλήλων Δωδεκανήσου κ. Μανώλης Ανδρουλάκης, τα προβλήματα διογκώνονται αφού οι γραφειοκρατικές διαδικασίες έχουν πλέον γίνει πιο δύσκολες με αποτέλεσμα να υπάρχουν εγκλωβισμένοι πρόσφυγες και μετανάστες για μήνες στα κρατητήρια.
Η κατάσταση στα κρατητήρια παραμένει ίδια κι απαράλλακτη. Ανθρωποι στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλον, πολλοί από τους οποίους μάλιστα έχουν προσβληθεί από μολυσματικές ασθένειες όπως φυματίωση, σταφυλόκοκκος, ανεμοβλογιά αποτελώντας ουσιαστικά μια υγειονομική βόμβα έτοιμη να εκραγεί.

Δεν είδαν, δεν άκουσαν…
«Η πολιτική και φυσική μας ηγεσία και γενικότερα το κράτος δεν έχουν επιδείξει απολύτως κανένα ενδιαφέρον για την κατάσταση αυτή, οι οποίοι είναι εκείνοι που έχουν την ευθύνη για τη λειτουργία τους αλλά και για τη διαχείριση των ροών των μεταναστών. Οι μόνοι που ευαισθητοποιήθηκαν ήταν η τοπική αυτοδιοίκηση, ο περιφερειάρχης και ο δήμαρχος, που προθυμοποιήθηκαν να συνδράμουν ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση, για την μην βλέπουμε αυτές τις εικόνες που έκαναν τον γύρο της Ελλάδας. Οι παρεμβάσεις που θα γίνουν με τα χρήματα της Περιφέρειας όπως μας υποσχέθηκε ο περιφερειάρχης κ. Χατζημάρκος και οι μελέτες που θα γίνουν από τον Δήμο για να απορροφηθούν αυτά τα κονδύλια, θα βελτιώσουν τις συνθήκες στα κρατητήρια αλλά δεν θα βοηθήσουν στην αποσυμφόρηση. Τους ευχαριστούμε πάρα πολύ για το ενδιαφέρον, αλλά είναι απαραίτητο να υπάρξει σχεδιασμός από τη φυσική μας ηγεσία για τη λειτουργία των κρατητηρίων. Δεν είμαστε αισιόδοξοι πάντως, ειδικά βλέποντας την κατάσταση που επικρατεί στα hotspots και στα προαναχωρησιακά κέντρα που είναι υπερκορεσμένα».
«Λάθος εξαρχής
η διαχείριση»
Όπως λέει ο κ. Μ. Ανδρουλάκης, ο σχεδιασμός εξαρχής ήταν λάθος και θα έπρεπε να είχαν φροντίσει οι αρμόδιοι εγκαίρως για να μην φτάσουμε σε αυτό το σημείο επιβαρύνοντας τόσο πολύ τα νησιά μας. «Οι ροές στα νησιά μας είναι σταθερές όμως αυτό που πλέον δημιουργεί σοβαρά προβλήματα είναι η διαχείρισή τους. Η διαδικασία έχει αλλάξει. Το 2015 χορηγούσαμε σημείωμα στον κάθε μετανάστη και στη συνέχεια ήταν ελεύθερος να μεταβεί σε όποιο σημείο της Ελλάδας επιθυμούσε. Οι μετανάστες τώρα κρατούνται στα νησιά μας για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα… Εχουμε μετανάστες που είναι στα κρατητήρια για πέντε και έξι μήνες χωρίς να έχουν ούτε τα στοιχειώδη. Ολες οι διαδικασίες διεκπεραιώνονται με τους μετανάστες κρατούμενους και συνοδεία αστυνομικών, από την εξέταση ασύλου μέχρι και την μεταφορά τους στο νοσοκομείο για μια απλή εξέταση. Δυστυχώς για τους αστυνομικούς, όποια ποινική ευθύνη έχουν αν δραπετεύσει ένας κρατούμενος, έχουν αν δραπετεύσει κι ένας μετανάστης. Για εμάς σήμερα η διαχείριση των προσφύγων και των μεταναστών είναι πιο δύσκολη απ΄ότι το 2015 που ο αριθμός τους ήταν σαφώς μεγαλύτερος. Αρκεί να σας πω ότι από τα νότια Δωδεκάνησα το 2015 πέρασαν 28.000 μετανάστες (!), αλλά αυτό δεν έγινε αισθητό διότι η διαχείριση έγινε με τέτοιο τρόπο που δεν δημιουργήθηκαν προβλήματα σε αντίθεση με όσα έγιναν στην Κω, στη Σάμο, στη Μυτιλήνη και αλλού. Μετανάστες εξακολουθούν να βγαίνουν ακόμα και σήμερα στα νησιά μας και στη Ρόδο και στο Καστελόριζο και αλλού».
«Δεν υπάρχουν χρήματα για φαγητό και φάρμακα»
Ο κ. Μανώλης Ανδρουλάκης, χαρακτήρισε το μεταναστευτικό πρωτίστως κοινωνικό ζήτημα, φέρνοντας ως παράδειγμα τους κατοίκους της Μυτιλήνης. Όπως είπε, το 2015 είχαν βραβευθεί για την μεγάλη βοήθεια που προσέφεραν στους μετανάστες και όμως οι ίδιοι άνθρωποι προ ημερών διαμαρτύρονταν για τις ασφυκτικές καταστάσεις που επικρατούν στο νησί με τον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό μεταναστών. «Δεν μπορεί οι ίδιοι άνθρωποι το 2015 να ήταν ανθρωπιστές και σήμερα να είναι απάνθρωποι. Αυτό σημαίνει ότι δεν έγινε σωστή διαχείριση του μεταναστευτικού και οι άνθρωποι έφτασαν στα όριά τους, δεν μπορείς να συσσωρεύεις ανθρώπους στα νησιά και αυτό να θεωρείται αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών. Εχει αφεθεί αποκλειστικά και μόνο στα χέρια της ελληνικής αστυνομίας ένα σοβαρό ζήτημα όπως είναι το μεταναστευτικό, το οποίο όμως αποτελεί ευρωπαϊκό πρόβλημα και έχει τεράστιες προεκτάσεις. Δεν έχουμε χρήματα για να τους κάνουμε μεταγωγές, δεν υπάρχουν χρήματα για να φάνε, δεν υπάρχουν χρήματα για να τους αγοράσουμε φάρμακα και υποχρεωνόμαστε επί προσωπικού, ειδικά εδώ στα Δωδεκάνησα, να καλούμε τον Φαρμακευτικό Σύλλογο για να μας χορηγήσει φάρμακα, γάντια, μάσκες οτιδήποτε φαρμακευτικό υλικό χρειαστούμε. Ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Δωδεκανήσου είναι στο πλευρό μας όλο αυτό το διάστημα που καλούμαστε μόνοι μας να τα βγάλουμε πέρα. Μας έχουν αφήσει έρμαια. Αυτοί που πρέπει να δώσουν λύση, κάθονται στις γραφειάρες τους και δεν μπορούν να αντιληφθούν το πρόβλημα γιατί δεν το έχουν ζήσει στο πετσί τους.
Οι λύσεις που δίνονται είναι εκ του προχείρου. Να έρθουν εδώ, να ζήσουν το πρόβλημα στην πραγματική του διάσταση για να μπορέσουν να το λύσουν».

Η συμβιβαστική πρόταση που έχει υποβάλει στα κράτη-μέλη η εσθονική προεδρία, εν όψει της συνεδρίασης των υπουργών δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων της Ε.Ε., στις 7 και 8 Σεπτεμβρίου, κάθε άλλο παρά θετική είναι, δεδομένου ότι δεν δεσμεύει τα άλλα κράτη-μέλη να παίρνουν υποψήφιους πρόσφυγες σε περίπτωση που μια χώρα αντιμετωπίζει έντονες πιέσεις.

Η συμβιβαστική πρόταση που παρουσίασε η εσθονική προεδρία τα αφήνει όλα στην καλή διάθεση των κρατών-μελών, η οποία καλή διάθεση δεν υφίσταται και αυτό φάνηκε στη διάρκεια της κρίσης του 2015 όταν σήκωσαν φράκτες στην Ανατολική Ευρώπη.
Ειδικότερα η προεδρία προτείνει ένα «σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης», το οποίο θα ενεργοποιείται από την Κομισιόν σε περιπτώσεις μεγάλης αύξησης των αιτούντων ασύλου σε κράτη-μέλη.

Η Επιτροπή θα μπορεί να προτείνει παράλληλη τη χρηματοδοτική στήριξη της διαχείρισης των προσφύγων στη χώρα που δέχεται πιέσεις, ενώ θα ζητείται από τα κράτη-μέλη να δεχθούν πρόσφυγες στο έδαφος. Ωστόσο, αυτό δεν θα έχει δεσμευτικό, αλλά εθελοντικό χαρακτήρα, και εκεί είναι όλο το πρόβλημα.

Στην πρόταση υπάρχει και μια δεύτερη φάση έκτακτης ανάγκης, δηλαδή μεγάλης κρίσης, όπου πάλι η Κομισιόν θα μπορούσε να προτείνει αυτή τη φορά δεσμευτικά μέτρα, αλλά αυτά θα αποφασίζονται με ειδική πλειοψηφία, ενώ ακόμη κι αν εγκρίνονται πάλι δεν θα εφαρμόζονται αυτόματα, αλλά θα χρειάζεται να συμφωνεί η ενδιαφερόμενη χώρα (αυτή που δέχεται τις προσφυγικές πιέσεις) με τα άλλα κράτη-μέλη.

naftemporiki.gr