Το μεγαλύτερο πρόβλημα για την κοινωνία μας είναι η προοπτική της και το μέλλον της μέσα σε ένα περιβάλλον οικονομικής και πολιτικής πρωτοφανούς ρευστότητας. Έχουμε διαβάσει πολλά και έχουμε κατά καιρούς μεταφέρει στην τοπική πραγματικότητα απόψεις που έχουν σχέση με τον τοπικό παραγωγικό πλούτο

και την ιδιαιτερότητα του άκρως ευαίσθητου νησιώτικου μας περιβάλλοντος. Πρόσφατα διαβάσαμε το παρακάτω άρθρο του Χρήστου Γιανναρά που θέτει με μια μοναδική πληρότητα και μια εξ όσου μοναδική εκφραστική δεινότητα το κεντρικό μας ζήτημα: που πάμε; Που θέλουμε να πάμε; Που πρέπει να επιδιώξουμε να πάμε;
 Ας το διαβάσουμε!

‘’’ Μικρομαγαζάτορας στη Ρόδο, οξυνούστατος και προσγειωμένος, καταθέτει: ‘’Την περασμένη χρονιά (2013) καταγράφηκαν στη Ρόδο τρία εκατομμύρια οκτακόσιες χιλιάδες διανυχτερεύσεις επισκεπτών. Το ελάχιστο από όσα θα καταναλώσει ένας επισκέπτης σε κάθε εικοσιτετράωρη παραμονή του στο νησί, είναι, οπωσδήποτε, ένα ψωμάκι – ένα από τα μικρά στρογγυλά αρτίδια που συνοδεύουν κάθε πρόγευμα - γεύμα - δείπνο σε ξενοδοχείο ή ενοικιαζόμενο κατάλυμα.

Για να παράγονται στη Ρόδο καθημερινά 3.800.000 ψωμάκια (η ελάχιστη αναγκαία για τους επισκέπτες ποσότητα) χρειάζονται περίπου 500 φούρνοι. Τόσοι φούρνοι για να λειτουργήσουν, ως παραγωγή και εμπορία, προϋποθέτουν και συνεπάγονται τουλάχιστον 1.500 έως 2.000 θέσεις εργασίας. Η διακίνηση των υλικών που απαιτούνται για την παραγωγή των αρτιδίων και την οργάνωση της προώθησής τους στην αγορά, θα προϋπέθετε άλλους τόσους ανθρώπους στη δουλειά.

Σήμερα, τα ψωμάκια που καταναλώνονται, κατά εκατοντάδες χιλιάδων, στη Ρόδο, εισάγονται, όλα, ως κατεψυγμένη ζύμη, από την Κίνα, το Μαρόκο, την Πολωνία. Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες έγινε εισαγωγή από την Κίνα και κατεψυγμένων μερίδων μουσακά! Ναι, ακόμα και ο προβαλλόμενος στην τουριστική αγορά σαν σύμβολο της ελληνικότητας μουσακάς, εισάγεται πια «προκάτ» από την Κίνα.

Δεκαετίες τώρα, όλα τα μικροαντικείμενα που αγοράζουν οι τουρίστες ως «ενθύμια» από την Ελλάδα, είναι όλα εισαγόμενα από χώρες με εξαιρετικά χαμηλό κόστος εργασίας: Ταϊβάν, Κίνα, Ταϊλάνδη: Εκεί παράγονται μαζικά τα ίδια σταχτοδοχεία ή πορτοφολάκια ή μπλουζάκια ή αγαλματίδια ή βαζάκια ή ό,τι άλλο ευτελές και ανυπόφορα ακαλαίσθητο, με τυπωμένο ή χαραγμένο ή έκτυπο τον Παρθενώνα ή το Κολοσσαίο ή τον πύργο του Αϊφελ – αναλόγως σε ποια χώρα θα πουληθούν.

Λέμε, με τις φανταχτερές παρόλες που φτιασιδώνουν την ντροπή και παρακμή μας, ότι «ο τουρισμός είναι η βαριά μας βιομηχανία». Και στην πράξη οργανώνουμε την υποδοχή των ξένων επισκεπτών και παραθεριστών αντιγράφοντας τις πρακτικές και τη νοο-τροπία χωρών δραματικής υπανάπτυξης ή αποφασισμένων να ελκύουν μάζες πολύ χαμηλής καταναλωτικής ευχέρειας, αμφίβολης ή ανύπαρκτης καλλιέργειας, διψασμένες για κτηνώδη μεθύσια και παρανοϊκούς βανδαλισμούς. Οπως σε κάθε τομέα του κρατικού μας βίου έτσι και στον τουρισμό μάς εξευτελίζει η επαρχιώτικη ξιπασιά μας: Μας γυάλισαν τα μεγάλα, απρόσωπα (πανομοιότυπα διεθνώς) ξενοδοχειακά συγκροτήματα στρατωνισμού των τουριστικών κοπαδιών, όχι το παράδειγμα της Ιρλανδίας, Φινλανδίας, Ελβετίας: η ανθρώπινη σχέση με τον επισκέπτη.

Αν τα ψωμάκια και ο «μουσακάς» της Ρόδου θα εισάγονται ή όχι από την Κίνα, αν τα ξενοδοχεία μας θα είναι ισοπεδωτικές καζάρμες δίχως ίχνος από τη φιλόξενη ελληνική «εστία», αν το ξενοδοχειακό προσωπικό θα σαρκώνει το ήθος της ελληνικής ζεστής αμεσότητας ή αν θα συγκροτείται από κάθε καρυδιάς αλλοδαπό καρύδι μόνο για χάρη της φτηνής «μαύρης εργασίας», όλα αυτά προϋποθέτουν χάραξη μιας κεντρικής πολιτικής τουρισμού, με διάρκεια και συνέπεια. Μιλάμε δηλαδή για το εξ ορισμού ανέφικτο, αφού οι έννοιες «σύγχρονη Ελλάδα», «κεντρική πολιτική βούληση» και «συνέπεια με διάρκεια» είναι ασύμβατες και ασύμπτωτες. Δεν κατορθώσαμε να τις συνταιριάξουμε ούτε σε πεδία που καμωνόμαστε ότι μας καίνε: στην παιδεία, λ.χ., ή στην υγεία - πρόνοια - ασφάλιση.

Ωστόσο, για τη χαρά και μόνο της ομορφιάς του ονείρου, ας μιλήσουμε, λίγο ακόμα, για το ανέφικτο: Για έναν υπουργό Τουρισμού, που θα έχει επιλεγεί όχι με κριτήρια θηλυκών καλλιστείων βιτρίνας ούτε για να καλύψει με ρουσφέτια κάποια εκλογική περιφέρεια. Υπουργό συνεπή στη θεμελιώδη αρχή: να προσφέρεται η απαρόμοιαστη ομορφιά της ελληνικής γης και θάλασσας στοχεύοντας σε επισκέπτες με υψηλή καλλιέργεια – π.χ. στον φυσιολατρικό τουρισμό, στον αρχαιολογικό - ιστορικό, στον σπηλαιολογικό, θρησκευτικό, συνεδριακό κ.λπ. ΄Η, με άκρα συγκατάβαση, και σε επισκέπτες που είναι διατεθειμένοι αυτή την ομορφιά να την πληρώσουν χρυσάφι.

Αρχή απαρέγκλιτη: Ο,τι προσφέρεται ως έδεσμα και ως ενθύμιο στους επισκέπτες, να είναι μόνο χειροποίητο, εγχώριας παραγωγής, με εγχώρια υλικά. Ο,τι προσφέρεται ως κατάλυμα, να αποτυπώνει την πείρα - σοφία, δηλαδή τη λειτουργική αισθητική, του ελληνικού αρχιτεκτονήματος (αυτονοήτως με σύγχρονα υλικά). Μιλάμε για πολιτική με συνέπεια, επομένως οι κραυγαλέες, προκλητικές περιπτώσεις τερατωδών ξενοδοχειακών μονάδων, που καταστρέφουν την ιδιομορφία του ελληνικού τοπίου και κλίματος, θα μπουν σε μακροπρόθεσμο (αλλά συνεπές) πρόγραμμα κατεδάφισης.

Καίριο ρόλο σε μια τέτοια πολιτική θα κληθεί να παίξει και ο επαγγελματικός κλάδος των ξεναγών, όπως και η ποιότητα του εκδοτικού υλικού ταξιδιωτικών οδηγών και χαρτών. Η μέριμνα και ο έλεγχος από το αρμόδιο υπουργείο της εκπαίδευσης των ξεναγών, η ποιοτική αξιολόγηση του έργου τους και η αποτίμηση της ποιότητας των εντύπων που προσφέρονται ως οδηγοί στους επισκέπτες, είναι ζωτικής σημασίας για το επίπεδο σοβαρότητας της πολιτικής για τον τουρισμό.

Το ερώτημα είναι: οι Ελληνες θέλουμε να δουλέψουμε, μας δίνει χαρά και νόημα ζωής η δημιουργική δουλειά, η καινοτομία, η ρηξικέλευθη πρωτοβουλία, η επιδίωξη της ποιότητας; Μας ενδιαφέρει να γίνουν πεντακόσιοι φούρνοι στη Ρόδο ή προτιμάμε τα ψωμάκια και ο μουσακάς να μας έρχονται από την Κίνα και εμείς να θεωρούμε προνόμιο μια θέση σερβιτόρου ή καμαριέρας στην απρόσωπη τουριστική βιομηχανία;

Ετσι που δείχνουν τα πράγματα, ίσως και μόνο η πολιτική βούληση να πάρουμε στα χέρια μας τον τουρισμό, να τον οργανώσουμε όπως εμείς ξέρουμε και μπορούμε (ξέρουμε από αιώνων παράδοση φιλοξενίας και μπορούμε από φιλότιμο πείσμα), θα αρκούσε για να χτυπηθεί καίρια η ανεργία και να ανακάμψει η αυτοπεποίθηση του Ελληνα.

Αυτά, για τη χαρά και μόνο της ομορφιάς του ονείρου.’’

Νικος Μυλωνας

Το Φόρουμ συνδιοργανώνεται από την  Εθνική  Διοίκηση Τουρισμού, της Λαϊκής Κυβέρνησης της επαρχίας Heman της Κίνας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού (UNWTO). Συμμετέχουν 23 πόλεις από Κίνα, 62 πόλεις από  άλλες χώρες του πλανήτη και μόνο η Ρόδος από την Ελλάδα, καθώς και  εμπειρογνώμονες από Διεθνείς Οργανισμούς.  
Στόχος του συνεδρίου είναι η βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη των νησιών.

Ο γενικός διευθυντής του ΣΕΤΕ κ. Γιώργος Δρακόπουλος, που εκπροσωπεί το ΣΕΤΕ στον UNWTO, λαμβάνοντας υπ΄ όψιν τη σημασία και τη βαρύτητα της Ρόδου στον τομέα του τουρισμού, επέλεξε το Δήμαρχο Ρόδου Φώτη Χατζηδιάκο να παρουσιάσει την πόλη του στο διεθνές συνέδριο.
Η οργανωτική επιτροπή του Φόρουμ γνωρίζοντας την εμπειρία του κ.  Χατζηδιάκου και σε τουριστικά θέματα, τον επέλεξε ως βασικό ομιλητή  στο πρώτο πάνελ με θέμα «H προώθηση της Ανάπτυξης της Smart City καθοδηγείται από την Επιστήμη και την Τεχνολογία».

Στην τοποθέτηση του ο δήμαρχος, την πρώτη ημέρα των εργασιών του Φόρουμ, αφού ευχαρίστησε τους διοργανωτές για την εξαιρετική τιμή να επιλέξουν  το Δήμο Ρόδου  και τον ίδιο προσωπικά, για να εκπροσωπήσει  την Ελλάδα στο σημαντικό αυτό συνέδριο, αναφέρθηκε στους κοινούς δεσμούς των δύο χωρών, Ελλάδος και Κίνας, χώρες με πλούσια ιστορία και παράδοση αιώνων, δεσμοί που ενισχύθηκαν  τα τελευταία χρόνια, με τη συνεργασία σε όλους τους τομείς. Επίσης, ευχαρίστησε τους συμμετέχοντες για την προτίμηση που δείχνουν στο νησί μας και το επιλέγουν ως τόπο διακοπών τους, τόσο σε ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο κατοίκων της φίλης χώρας, αναφερόμενος φυσικά στην πρόσφατη επίσκεψη του Προέδρου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στη Ρόδο.  

Ο δήμαρχος τόνισε την ανάγκη ανάπτυξης εναλλακτικών μορφών τουρισμού και την υιοθέτηση δράσεων με έμφαση στον πολιτισμό και τον πρωτογενή τομέα. Οι νέες αυτές μορφές θα έχουν ως αποτέλεσμα την αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων της περιοχής και θα συμβάλλουν στην τόνωση στης εξωστρέφειας και των επενδύσεων.

Στο τέλος των  εργασιών της δεύτερης μέρας του συνεδρίου οι δήμαρχοι πενήντα και πλέον πόλεων ανά τον κόσμο, ανάμεσα τους και ο δήμαρχος Ρόδου, υπέγραψαν το Σύμφωνο  Συνεργασίας Τουριστικών Πόλεων, σύμφωνο που εστιάζει σε θέματα κοινής συνεργασίας και δίνει ώθηση στην αναπτυξιακή πορεία τους.

Άλλα θέματα συζήτησης που απασχόλησαν τους συμμετέχοντες τις δύο πρώτες ημέρες ήταν: Ενίσχυση της οικονομικής αναδιάρθρωσης μέσω της ανάπτυξης του τουρισμού αναψυχής, Αλληλεπίδραση της τουριστικής βιομηχανίας για την επίσπευση της κατασκευής του Διεθνούς Προορισμού,  Παγκόσμιος Τουρισμός Πόλεων και άλλα.

Μια βραδιά στις σουίτες του στοιχίζει 16.000 ευρώ γι'αυτό το λέμε "ονειρεμένο"!

Σα να έχει βγει από κάποιο παραμύθι… και μάλιστα πάρα πολύ ακριβό!

Το ξενοδοχείο Castle Hotel, που βρίσκεται στην περιοχή Dalian στη βορειοανατολική Κίνα, άνοιξε τις πύλες του και περιμένει να υποδεχτεί τους πάμπλουτους επισκέπτες του.

Μετά από εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισης, το μικρό αυτό «παλατάκι» είναι έτοιμοι να προσφέρει τις εξειδικευμένες υπηρεσίες πολυτελείας του σε όσους… «αντέχουν» να πληρώσουν από 16.000 ευρώ για να μείνουν μια βραδιά σε κάποια από τις σουίτες του!

Το ξενοδοχείο-κάστρο βρίσκεται στην κορυή του λόφου Wanxia και έχει θέα προς τον Κόλπο Wanxia και την Κίτρινη Θάλασσα.

Το ξενοδοχείο διαθέτει 292 δωμάτια και 29 υπερπολυτελείς σουίτες.

Οι τιμές για μια «απλή» διαμονή, σε κάποιο από τα δωμάτια του, ξεκινούν από τα 120 ευρώ, όπως αναφέρει δημοσίευμα της MailOnline, ενώ όσοι ενδιαφέρονται για την Προεδρική Σουίτα, πρέπει να ετοιμάσουν μια επιταγή που θα ξεκινά από 16.000 ευρώ τη βραδιά.

Ανήκει στη Luxury Collection και διοικείται από την Starwood Hotels & Resorts.

newsbeast.gr

 

Και το φοβερό είναι ότι τα τοπικά μέσα ενημέρωσης φαίνεται να τον στηρίζουν.

Όπως αναφέρει η Daily Mail, o 64χρονος Luo Jindong γεννήθηκε σε μια φτωχή οικογένεια και από πολύ μικρή ηλικία ανέλαβε την ευθύνη για την ανατροφή των μικρότερων αδελφών του. Αυτό τον έκανε πολύ σκληρό και δεν του άφησε το περιθώριο χρόνου για να βρει μια σύζυγο προκειμένου να φτιάξει τη δική του οικογένεια.

 

Στην ηλικία των 50, όταν οι συγγενείς του αποκαταστάθηκαν και ήταν ευτυχισμένοι, συνειδητοποίησε ότι δεν είχε κάνει τίποτα για τον εαυτό του εκτός του ότι είχε βάλει στην άκρη κάποια χρήματα. Το 2000 αποφάσισε λοιπόν να δώσει αυτές τις οικονομίες για να αγοράσει από δουλεμπόρους μια σύζυγο. 

 

Την παντρεύτηκε και η γυναίκα ένα χρόνο μετά έμεινε έγκυος φέρνοντας στη ζωή το γιο που πάντα ήθελε. Δεν γνώριζε ποια ήταν η γυναίκα και ο ίδιος σήμερα αναφέρει ότι ποτέ δεν ρώτησε το όνομά της. Ήταν απλώς η σύζυγός του και αργότερα η μητέρα του παιδιού του.

 

Ο 64χρονος αποκαλύπτει, σύμφωνα με τον enikos, ότι η μητέρα του την είχε υπό στενή επιτήρηση κρατώντας τη γυναίκα μέσα στο σπίτι όταν εκείνος έλειπε, προκειμένου να μην νιώσει ποτέ την ανάγκη να αποκτήσει... όνομα.

 

Όμως ένα χρόνο μετά τη γέννηση του γιου τους, η σύζυγός του άρχισε να υποφέρει από νοητικά προβλήματα και έγινε επιθετική, χτυπώντας ακόμα και την πεθερά της.

 

Τότε -το 2002-ήταν που αποφάσισε να την κλειδώσει σε ένα μικρό δωμάτιο.Μέχρι σήμερα, η γυναίκα παραμένει εκεί, στο κλουβί της.

 

"Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω; Δεν είχα χρήματα για την θεραπεία της και είχα πολύ λίγα για να επισκευάσω το σπίτι. Έπρεπε να δουλεύω κάθε μέρα για να ζήσω την οικογένειά μου και  ήθελα ο γιος μου να νιώθει ότι η μητέρα του βρίσκεται δίπλα του. Την αγαπούσα πολύ. Εάν υπήρχε άλλος τρόπος, δεν θα την κλείδωνα για τόσο μεγάλο διάστημα. Της μαγείρευα κάθε μέρα, πριν πάω στη δουλειά και φρόντιζα να κάνει μπάνιο συχνά όμως δεν είχα χρήματα για να την πάω στο νοσοκομείο" δηλώνει.

 

Τώρα, ο άνδρας ζητά οικονομική βοήθεια για να φτιάξει τη ζωή του καθώς όπως λέει δεν αντέχει άλλο λόγω ηλικίας να δουλεύει στις οικοδομές και θέλει να εξασφαλισει στο γιο του ένα καλύτερο μέλλον.

 

Πριν από μερικά χρόνια η μητέρα του Luo Jindong πέθανε και ο 13χρονος γιος του, ο οποίος ήταν μέχρι πρότινος άριστος μαθητής, αποβλήθηκε επειδή τσακώθηκε με έναν συμμαθητή του.

 

Ο 64χρονος κάνει έκκληση σε όποιον μπορεί να προσφέρει τον οβολό του προκειμένου να τον βοηθήσει να επισκευάσει το σπίτι του, το οποίο είναι- όπως τονίζει- έτοιμο να καταρρεύσει και να παρέχει ιατρική βοήθεια προς τη σύζυγό του.

Για ένα νέο μοντέλο και  μια νέα αντίληψη  στη χάραξη  τουριστικής πολιτικής στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, έκανε λόγο η αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού κ. Μαριέττα Παπαβασιλείου,  στην πρώτη συνέντευξη Τύπου, από την ανάληψη των καθηκόντων της, που έδωσε το μεσημέρι της Δευτέρας, διαπιστώνοντας  ότι μέχρι σήμερα  υπήρχαν «πολλά λόγια και τεράστιο έλλειμμα σε ουσία»

«Δεν θα σας κουράσω με το τι  παρέλαβα. Λίγο πολύ, είναι κοινό μυστικό πια. Όλοι γνωρίζουμε.  Εξάλλου και το γεγονός ότι  χρειάστηκε τόσο διάστημα για  να λειτουργήσουμε πυροσβεστικά, μιλάει από μόνο του.  Πολλά λόγια και τεράστιο έλλειμμα σε ουσία. Το μοντέλο  “μιλάμε για να μιλάμε”  δεν πρόκειται να το ακολουθήσω» δήλωσε η κ. Παπαβασιλείου, δίνοντας το προσωπικό στίγμα της .

Αναφερόμενη στον προγραμματισμό που έχει γίνει μέχρι σήμερα στον τομέα του τουρισμού, η αντιπεριφερειάρχης τον διαχώρισε σε δύο φάσεις. Η πρώτη ολοκληρώνεται στο τέλος του χρόνου και περιλαμβάνει τη συμμετοχή της ΠΝΑΙ σε τέσσερις εκθέσεις, ενώ η δεύτερη φάση ξεκινά με την έναρξη της νέας χρονιάς και σηματοδοτεί τη νέα αντίληψη χάραξης της τουριστικής πολιτικής πάνω σε ένα νέο μοντέλο.

«Στον τουρισμό, που για την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου,  είναι η μεγάλη προοπτική και  η μεγάλη  ελπίδα , με μεγάλη υπευθυνότητα δουλέψαμε τον πρώτο μήνα,  με δυο στόχους: Πρώτον,  να αποτυπώσουμε το σημείο εκκίνησης και δεύτερον, να διαχειριστούμε τα άμεσα ζητήματα  που τα οριοθετούμε χρονικά  με το κλείσιμο  της χρονιάς. Κι αυτό  γιατί από  το 2015 γυρνάμε σελίδα και με νέα αντίληψη υιοθετούμε ένα νέο μοντέλο, βάζοντας τα τουριστικά θέματα των νησιών μας στην τροχιά που θα έχουμε σχεδιάσει εξ ολοκλήρου εμείς. “Παντρεύουμε”  στις δράσεις μας και  στη λειτουργία  μας,  τον Τουρισμό με τον Πολιτισμό και το Αθλητισμό  με κεντρικό  άξονα την εξωστρέφεια, την οποία  θέσαμε ως πρωταρχικό στόχο της θητείας μας « ανέφερε.

Μέχρι το τέλος της τρέχουσας χρονιάς η ΠΝΑΙ θα συμμετάσχει στην μεγάλη   Έκθεση World Travel Market  (WTM) του Λονδίνου, από 3 έως 6 Νοεμβρίου,  στην οποία βασικός  στόχος είναι να προβληθεί  όσο γίνεται περισσότερο διεθνώς, μέσα από ειδικό event, η έκθεση στο Μουσείο του Λούβρου, που είναι αφιερωμένη στη Ρόδο. «Με μια έξυπνη κίνηση καταφέραμε και είμαστε ένα από τα σημαντικότερα event της έκθεσης. Καλέσαμε αντιπροσώπους του Λούβρου για να προβάλουν την Ρόδο σε αυτήν την διεθνή έκθεση» ανέφερε η κ. Παπαβασιλείου.

Ανυπολόγιστης αξίας για την προβολή της Ρόδου διεθνώς είναι η Έκθεση στο Μουσείο του Λούβρου,  η οποία ανοίγει τις πύλες της στις 13 Νοεμβρίου και μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου (οπότε προγραμματίζεται η μεταφορά της στη Ρόδο).  «Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο γεγονός για τον πολιτισμό το οποίο δεν μπορούμε να αφήσουμε αναξιοποίητο» τόνισε η αντιπεριφερειάρχης.

Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου θα συμμετάσχει επίσης  στην Έκθεση   International Luxury Travel Market (I.L.T.M.)  των  Καννών, από 1 έως 4 Δεκεμβρίου. 2014, η οποία θεωρείται πολύ σημαντική για τον τουρισμό πολυτελείας.
Ο κύκλος των εκθέσεων για το 2014 θα κλείσει με τη συμμετοχή της ΠΝΑΙ στην 1η Έκθεση Greek Tourism Expo, από  5έως 7 Δεκεμβρίου, στο εκθεσιακό κέντρο Metropolitan Expo στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Πρόκειται για την πρώτη διεθνή έκθεση τουρισμού που διοργανώνεται στην Αθήνα, στην οποία θα παρευρίσκονται και τις τρεις ημέρες 85 Hosted Buyers κατά κύριο λόγο, από ΗΠΑ, Ιταλία, Γερμανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Τουρκία, Μεγάλη Βρετανία, Ρωσία, Σερβία, Νορβηγία, Σουηδία, Πολωνία, Ταϊλάνδη, Ινδία, Κίνα, Ολλανδία, Ουκρανία, Ρουμανία, Ισπανία, Βουλγαρία και Κύπρο,

Στόχοι για το 2015
Παρουσιάζοντας τους άξονες στους οποίους θα βασιστεί η τουριστική πολιτική της Περιφέρειας για το 2015, η αντιπεριφερειάρχης Tουρισμού μίλησε για  πλάνο  που αφορά την στρατηγική επικοινωνίας  και τουριστικής προβολής των νησιών της Περιφέρειας για το 2015.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε  στην ανάγκη διασύνδεσης του τουρισμού με τους παράγοντες της αγοράς και σε αυτό ακριβώς  αποσκοπεί η συνεργασία με το Επιμελητήριο Δωδεκανήσου,  ενώ θα ακολουθήσει ανάλογη συμφωνία και με το Επιμελητήριο Κυκλάδων.  Όπως εξήγησε «Ο τουρισμός έχει ανάγκη το Επιμελητήριο και η αγορά που αντιπροσωπεύει το Επιμελητήριο έχει ανάγκη τον τουρισμό. Επομένως τουρισμός και Επιμελητήριο πρέπει να κινηθούν παράλληλα με κοινές δράσεις για καλύτερα αποτελέσματα».