Ο νεαρός Γάλλος ακτιβιστής έτρωγε μόνο πεταμένο φαγητό.

Ενας νεαρός Γάλλος ακτιβιστής διέσχισε τη μισή Ευρώπη με το ποδήλατό του τρώγοντας μόνο φαγητό που εύρισκε πεταμένο στους κάδους σκουπιδιών, σε μια προσπάθεια να καταγγείλει τη σπατάλη τροφίμων στον αναπτυγμένο κόσμο. Ο Μπατίστ Ντιμπανσέ ξεκίνησε από το Παρίσι στις 15 Απριλίου, πέρασε από το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο, την Ολλανδία, τη Γερμανία και την Τσεχία κι έφτασε στον τελικό προορισμό του, τη Βαρσοβία, πριν από λίγες μέρες.
 
«Σκοπός μου είναι να τρώω σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού μόνο το φαγητό που πετούν στον σκουπιδοτενεκέ τα ξενοδοχεία, τα σούπερ μάρκετ, τα μανάβικα, για να δείξω πόσο φαγητό πηγαίνει χαμένο», έγραψε στο μπλογκ του με τίτλο La faim du monde (Παγκόσμια Πείνα). Αποφάσισε μάλιστα να κάνει φέτος αυτό το οδοιπορικό επειδή το Ευρωκοινοβούλιο ανακήρυξε το 2014 ως το Ευρωπαϊκό Έτος κατά της σπατάλης τροφίμων.
 
Όχι πως το έργο του ήταν εύκολο: όπως λέει ο ίδιος, κάθε φορά που έφτανε σε μια καινούργια πόλη, πήγαινε σε φούρνους και σουπερμάρκετ και ζητούσε να του δώσουν φαγητό που προορίζεται για τα σκουπίδια. Ελάχιστοι το έκαναν όμως, αφού τον περνούσαν για άστεγο και τον απομάκρυναν, καμιά φορά και με φωνές και την απειλή βίας.
 
Όπως είπε, η πιο δύσκολη χώρα που επισκέφτηκε ήταν η Τσεχία, αφού επισκέφθηκε καμιά… 50αριά εστιατόρια και αγορές τροφίμων ώσπου να βρει κάποιο που να του δώσει να φάει. Αντιθέτως, οι συμπατριώτες του Γάλλοι ήταν πιο δεκτικοί και κατανοητικοί στο εγχείρημα του και τον συνέδραμαν με ό,τι μπορούσαν.
 
«Πραγματικά δεν πίστευα ότι ήμασταν τόσο σπάταλοι. Ακόμα και όταν κάποιος γνωρίζει τι συμβαίνει, είναι πάντα ένα σοκ το να ανοίγεις ένα σκουπιδοτενεκέ και να βρίσκεις τόσες πολλές πατάτες, τόσα πολλά φρούτα, ή γιαούρτι. Οι κάδοι γεμίζουν με πράγματα που είναι ακόμα αρκετά καλά για να φαγωθούν», έγραψε στο μπλογκ του.
 
Η ιδέα για το οδοιπορικό αυτό του ήρθε ύστερα από ταξίδια που έκανε στην Κολομβία, στη Νοτιανατολική Ασία και στην Ταϊτή, όπου είδε με τα μάτια του εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν μέσα στην απόλυτη φτώχεια και δέσμιοι της καθημερινής τους αγωνίας για να βρουν τροφή.
 
tovima.gr

Σκεφτείτε μία χώρα με τη μεγαλύτερη ανεργία στην Ευρώπη και μία από τις μεγαλύτερες διεθνώς, με το μεγαλύτερο ποσοστό μη εξυπηρετούμενων δανείων ως προς το σύνολο τους, με το δεύτερο μεγαλύτερο χρέος στον κόσμο ως ποσοστό του ΑΕΠ της, με τη χειρότερη οικονομική ύφεση στα τελευταία πέντε χρόνια διεθνώς, με τις μεγαλύτερες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις στον κόσμο, τόσο σε ως ποσοστό όσο και ονομαστικά, με τα μεγαλύτερα ποσοστά φτώχειας στην ευρωζώνη, με το μεγαλύτερο αριθμό διακοπών ρεύματος ως ποσοστό του πληθυσμού και των επιχειρήσεων στην Ευρώπη και με μία πληθώρα άλλων αρνητικών ρεκόρ.
 
Οι περισσότεροι θα συμφωνούσαν πως το αυτονόητο για την κυβέρνηση αυτής της χώρας θα ήταν να την έχει κηρύξει σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να εργάζεται πυρετωδώς για την όσο το δυνατόν ταχύτερη και πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση όλων, ή έστω μερικών, από τα παραπάνω προβλήματα. Σίγουρα, θα ήταν παράλογο σε μία χώρα, η οποία είναι αντιμέτωπη με μία τέτοια οικονομική και κοινωνική κατάσταση, η κυβέρνηση της να αναλώνει το χρόνο και τους λιγοστούς πόρους της όχι για να λύσει προβλήματα αλλά για να σχεδιάσει την πώληση της μοναδικής εταιρίας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της με την αιτιολογία ότι αυτό "αποτελεί υποχρέωση της χώρας, απέναντι στην Κομισιόν".
 
Και όμως, στην Ελλάδα της Τρόικας και των συνεργατών της έχει δημιουργηθεί προ πολλού η τάση το αυτονόητο να δίνει τη θέση του στο παράλογο και αυτό με τη σειρά του να βαφτίζεται ως αναπόφευκτο. Έτσι, η κυβέρνηση έχει σταματήσει να ασχολείται με τα μείζονα προβλήματα της χώρας και έχει βάλει στην κορυφή της ιεραρχίας της μια ακόμη πώληση ελληνικής περιουσίας, αυτή τη φορά σκανδαλώδους μεγέθους, μέσω του μοντέλου της «Μικρής ΔΕΗ» "ώστε να πάψει η ΔΕΗ να έχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά ηλεκτρισμού και να σταματήσει να μονοπωλεί την εκμετάλλευση των λιγνιτών και των υδάτινων πόρων της χώρας".
 
Με απλά λόγια, η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου, όπως ακριβώς ισχύει και με την Τρόικα. Όμως, αν και η δεύτερη δικαιολογείται από το ρόλο της να πιέζει για αυτά που θεωρεί ότι εξυπηρετούν το συμφέρον της, η πρώτη υποχρεούται να ιεραρχεί τις προτεραιότητες της και να προτάσσει αυτές που εξυπηρετούν καλύτερα το εθνικό συμφέρον.
 
Και εν προκειμένω το εθνικό συμφέρον δεν εξυπηρετείται με το να ξεπουληθούν και μάλιστα έναντι ευτελούς τιμήματος, πόροι της χώρας τεράστιας οικονομικής και εθνικής αξίας αλλά με το να σταματήσει άμεσα η διαδικασία πώλησης της ΔΕΗ και η κάθε συζήτηση για το θέμα αυτό και να αντιμετωπιστούν επειγόντως τα πραγματικά προβλήματα της Ελλάδας.
 
Αυτή η θέση δεν έχει καμία σχέση με την εξυπηρέτηση των συμφερόντων ορισμένων εκ των συνδικαλιστών της ΔΕΗ με γνωστό και βεβαρημένο παρελθόν. Εδώ το θέμα ξεπερνά τα όποια ένοχα μικροσυμφέροντα καθώς έχει πανεθνικό χαρακτήρα.
 
Ίσως, λοιπόν, είναι καιρός, με ευκαιρία τη ΔΕΗ, να εγκαινιάσουμε μία νέα φάση αποκατάστασης της λογικής σε αυτόν τον τόπο και να δώσουμε μία ευκαιρία στο αυτονόητο να αποκτήσει την έννοια που θα έπρεπε, όντως, να έχει. Ειδάλλως, η κρίση θα διαιωνίζεται όσο η Ελλάδα θα βγαίνει στο σφυρί και σε μερικά χρόνια θα καταλήξουμε ξένοι και φτωχοί στη χώρα μας.

Συνολικά 190 μαθητές συμμετείχαν στο πρόγραμμα «Θερινά Σχολεία».
 
Έφηβοι μαθητές από τέσσερις ηπείρους, με ενδιαφέρον να γνωρίσουν τον ελληνικό πολιτισμό, βρέθηκαν τα τελευταία τρία χρόνια στην Ελλάδα και συμμετείχαν σε ένα ταξίδι στην ελληνική κουλτούρα διαμέσου του προγράμματος «Θερινά Σχολεία», που εκπονεί η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης.
 
Το πρόγραμμα «Θερινά Σχολεία» ξεκίνησε το 2012 με στόχο την προώθηση της ελληνικής γλώσσας, την ανάδειξη της Ελλάδας ως ένα ζωντανό κέντρο προαγωγής του ελληνικού πολιτισμού και τη δημιουργία πρεσβευτών που θα μεταφέρουν εικόνες της σύγχρονης Ελλάδας στο εξωτερικό. «Το πρόγραμμα ξεκίνησε από την ανάγκη του Ιδρύματος Ωνάση να νιώσει την ελληνικότητα ως μια οικουμενική κατάσταση, όχι μόνο γιατί υπάρχουν πολλοί Έλληνες σε όλο τον κόσμο, αλλά και γιατί υπάρχουν ψυχές που έχουν αγαπήσει τον πολιτισμό της χώρας μας, ιδιαίτερα σε μια εποχή που ο εξοβελισμός των ανθρωπιστικών σπουδών από τα προγράμματα των πανεπιστημίων του εξωτερικού έχει προκαλέσει πνευματική έκπτωση», εξήγησε σε σχετική συνέντευξη Τύπου η διευθύντρια του Ιδρύματος Ωνάση, Έφη Τσιότσιου.
 
Από το καλοκαίρι του 2012 μέχρι και φέτος 190 μαθητές από ελληνικά σχολεία, αλλά και από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και την Κίνα βρέθηκαν μαζί με τους συνοδούς καθηγητές τους στην Αθήνα για να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα. Η επιλογή των σχολείων που θα συμμετάσχουν έγινε με κριτήρια τη γεωγραφική διασπορά, τη διδασκαλία των αρχαίων ή νέων ελληνικών (για τα σχολεία του εξωτερικού και την ανάπτυξη συνεργειών με άλλα σχολεία. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία μέσα από δραστηριότητες να γνωρίσουν τον αρχαίο και σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό, τα ήθη και έθιμα, τον τρόπο ζωής και τα τοπία της Ελλάδας.
 
Ο Αντώνης και η Κλειώ από την Αυστραλία, η Κριστίνα από την Ισπανία και ο Χάνφει από την Κίνα είναι λίγοι μόνο από τους μαθητές που βρίσκονται αυτές τις μέρες στην Αθήνα για να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα. «Όταν ήρθα στην Ελλάδα ένιωσα σαν να είμαι σε ένα όνειρο», λέει η ελληνικής καταγωγής Κλειώ Γεωργιάδη, που ζει στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας.
 
Παιδί τρίτης γενιάς Ελλήνων, ο Αντώνης Παντελής λέει ότι του έκαναν εντύπωση στην Αθήνα η πολύβουη πόλη «με την κίνηση, τα πολλά αυτοκίνητα και τα πολλά μέσα μαζικής μεταφοράς, αλλά και το γεγονός ότι οι άνθρωποι είναι καλοί και με κατανόηση». Η Χριστίνα Λόρενς Τορνάλβο από τη Γρανάδα της Ισπανίας υπογραμμίζει ότι της κέντρισε το ενδιαφέρον το πολυπολιτισμικό περιβάλλον του προγράμματος, καθώς τους δίνεται η ευκαιρία να μάθουν άλλες γλώσσες και να ενημερωθούν για τον πολιτισμό όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και των άλλων χωρών που συμμετέχουν. Ως «μοναδική εμπειρία για όλη μου τη ζωή» χαρακτηρίζει τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα ο νεαρός Κινέζος, Χάνφεϊ Τσανγκ. «Ήταν πλούσια τα ερεθίσματα που λάβαμε και σημαντικές οι γνωριμίες με τους άλλους πολιτισμούς», προσθέτει.
 
Τα «Θερινά Σχολεία» διαρκούν ένα μήνα το χρόνο και χωρίζονται σε δύο κύκλους φιλοξενίας, διάρκειας 15 ημερών ο καθένας. Οι μαθητές διδάσκονται ελληνική ιστορία, ελληνική λογοτεχνία, τέχνη και πολιτισμό, φιλοσοφία και επιστήμες, ενώ μέσα από δραστηριότητες έρχονται σε επαφή και με την καθημερινή ζωή των Ελλήνων. Ταξιδεύουν σε αρχαιολογικούς χώρους και ενδιαφέρουσες περιοχές της Ελλάδας, κολυμπούν στις ελληνικές θάλασσες, διασκεδάζουν, μετακινούνται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, δίνουν παραστάσεις αρχαίου δράματος και ξεναγούνται στα σύγχρονα καλλιτεχνικά δρώμενα της Αθήνας.
 
Η ελληνικής καταγωγής καθηγήτρια του λυκείου της Αδελαΐδας, Δήμητρα Ροζακλής, που συνοδεύει τα παιδιά, τονίζει ότι η συμμετοχή των παιδιών στο πρόγραμμα «τους άνοιξε τα μάτια για την Ελλάδα, το παρελθόν και το παρόν της», ενώ η Ισπανίδα Μαρία Σαλούντ Μπάλντριχ Λοπέζ, καθηγήτρια του σχολείου της Γρανάδα που συμμετέχει, προσθέτει σε άπταιστα Ελληνικά ότι «το πρόγραμμα αυτό είναι ένα καλό ταξίδι μέσα στην ελληνική ζωή, γιατί δεν είμαστε στην Ελλάδα ως τουρίστες, αλλά ως μαθητές και ζούμε μαζί με τους Έλληνες τα ήθη και τα έθιμά τους».
 
Στο πρόγραμμα έχουν μέχρι σήμερα φιλοξενηθεί μαθητές από τη Γαλλία, την Κροατία, την Ολλανδία, τη Βουλγαρία, το Βέλγιο, την Ισπανία, τις ΗΠΑ, την Αδελαϊδα της Αυστραλίας, την Κίνα, καθώς και από τα Γιάννενα, το Κιλκίς, τις Σέρρες και τις Φέρες Έβρου.
 
Το πρόγραμμα «Θερινά Σχολεία» εντάσσεται στο ευρύτερο κοινοτικό πρόγραμμα «Ακαδημία Πλάτωνος- Ανάπτυξη της Γνώσης και των καινοτόμων ιδεών», που υλοποιείται από τους ίδιους φορείς και συνιστά μια πολυθεματική εκπαιδευτική παρέμβαση, η οποία αξιοποιεί τις πλέον σύγχρονες μεθοδολογίες δια βίου μάθησης και απευθύνεται σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες. Το έργο συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους μέσω του επιχειρησιακού προγράμματος «Εκπαίδευση και δια βίου Μάθηση». Τα «Θερινά Σχολεία» ολοκληρώνονται το φετινό καλοκαίρι, ωστόσο στόχος των συμμετεχόντων είναι η συνέχιση του προγράμματος και πέραν του ΕΣΠΑ.
 
parapolitika.gr