Μπορεί τα νέα γενικά όρια ηλικίας να είναι ή το 62ο με 40 έτη προϋπηρεσίας, ή το 67ο με 15αετία, υπάρχουν όμως και κάποιες, ειδικές «δικλείδες διαφυγής», που μπορούν να αξιοποιηθούν από τους ασφαλισμένους, για να βγουν νωρίτερα στη συνταξιοδότηση.
Ειδικότερα, οι περιπτώσεις πρόωρης συνταξιοδότησης, που ακόμα ισχύουν, ανά Ταμείο είναι ακόλουθες:
Δημόσιο
- Όσοι αποχώρησαν από την Υπηρεσία τους έως και τις 18/8/2015. Για τα πρόσωπα αυτά για τα οποία, είτε εκκρεμεί η έκδοση συνταξιοδοτικής πράξης, είτε έχει εκδοθεί συνταξιοδοτική πράξη και η σύνταξή τους τελεί υπό αναστολή (λόγω μη συμπλήρωσης του κατά περίπτωση ισχύοντος ηλικιακού ορίου), εξακολουθούν να ισχύουν τα ηλικιακά όρια που ίσχυαν κατά τον κρίσιμο χρόνο της αποχώρησής τους από την Υπηρεσία.
- Όσοι απολύθηκαν από την Υπηρεσία λόγω ανικανότητας από 19/8/2015 και μετά ή αποχώρησαν από την Υπηρεσία με παραίτηση από την ίδια ημερομηνία και μετά και ανήκουν στις εξής κατηγορίες: Παραπληγικοί, τετραπληγικοί, τυφλοί, νεφροπαθείς, πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία, καθώς και όσοι, ενώ έχουν θεμελιώσει δικαίωμα σύνταξης και αποχωρήσει πριν από την ηλικία συνταξιοδότησης καταστούν στο μεταξύ ανίκανοι κατά ποσοστό 67% και άνω.
- Οι εκπαιδευτικοί που είχαν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα έως 31/12/2010 και κατά την 18/8/2015 είχαν συμπληρώσει τα 30 έτη και το 55ο έτος της ηλικίας τους ή τα 30 έτη και το 60ό έτος της ηλικίας τους.
- Όσοι κατά την 18/8/2015 έχουν συμπληρώσει τόσο τον απαιτούμενο για τη συνταξιοδότησή τους χρόνο ασφάλισης όσο και το προβλεπόμενο κατά περίπτωση όριο ηλικίας για την καταβολή πλήρους σύνταξης.
- Γονείς που έχουν παιδί άγαμο και ανίκανο για την άσκηση κάθε βιοποριστικού επαγγέλματος κατά ποσοστό 67% και άνω, για τους οποίους εξακολουθεί να ισχύει η συμπλήρωση 25ετίας για την θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος και η συμπλήρωση του 50ού έτους της ηλικίας για την καταβολή της σύνταξης. - Το προσωπικό εσωτερικής φύλαξης και εξωτερικής φρούρησης των σωφρονιστικών καταστημάτων. - Υπάλληλοι των ΟΤΑ που απασχολούνται στη συγκομιδή και αποκομιδή, μεταφορά, διαλογή, επιστασία, καταστροφή απορριμμάτων, εργάτες αφοδευτηρίων και εργάτες ταφής - εκταφής νεκρών.
IKA
• Με 4.500 ημέρες ασφάλισης πριν ή μετά το 2012, αφού συμπληρώσουν οι ασφαλισμένοι το 62ο έτος για μειωμένη και το 67ο έτος για πλήρη σύνταξη.
• Ασφαλισμένες προ του 1993 με 5.500 ένσημα και ανήλικο παιδί έως το 2012.Για να υποβάλουν αίτηση θα πρέπει να έχουν συμπληρώσει είτε το παλιό όριο ηλικίας που ισχύει έως τις 18/08/2015, είτε το νέο όριο από 19/08/2015.
• Μητέρες που έχουν ένσημα ΙΚΑ από 1ης/01/1993 και μετά, με 6.000 ένσημα έως το 2012.
• Ασφαλισμένες με 10.000 ένσημα έως το 2012 και συνολικά έως 10.800 μέχρι την ηλικία συνταξιοδότησης.Το όριο ηλικίας για μειωμένη ή πλήρη σύνταξη είναι από 55 έως 58,5 ετών εφόσον συμπληρώνεται έως 18/08/2015, ενώ από 19/08/2015 και μετά αυξάνεται.
• Με 10.500 ένσημα έως το 2012 και συνολικά 10.800 και 11.000 κατά τη συνταξιοδότηση.Το όριο ηλικίας έως 18/08/2015 είναι 58 και 59 ετών, ενώ αυξάνεται κατά 6 μήνες για όσους συμπληρώνουν τα 58 ή τα 59 από 19/08/2015 και μετά.
• Με βαρέα ένσημα και συνολικό χρόνο ασφάλισης από 4.500 έως 10.500. ΟΑΕΕ - Οι ασφαλισμένοι, οι οποίοι ως και τις 18/8/2015 είχαν συμπληρώσει την ηλικία των 60 ετών και ταυτόχρονα τις προβλεπόμενες χρονικές προϋποθέσεις των ετών 2010 (35 έτη) ή 2011 (36 έτη) ή 2012 (37 έτη). Οι ασφαλισμένοι αυτής της κατηγορίας, έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα το οποίο μπορούν να ασκήσουν οποτεδήποτε.
- Δεν μεταβάλλονται οι διατάξεις περί θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος λόγω γήρατος με τις ελάχιστες χρονικές προϋποθέσεις (15ετία), οι οποίες έχουν ως εξής: α)Για παλαιούς και νέους ασφαλισμένους, συμπλήρωση του 67ου έτους ηλικίας και 15ετής συντάξιμος χρόνος. β)Για νέους ασφαλισμένους και μόνο, συμπλήρωση του 62ουκαι 15 ετής συντάξιμος χρόνος, από τον οποίο δυόμισι έτη της τελευταίας 5ετίας πριν από την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησης, για λήψη μειωμένου ποσού σύνταξης.
- Δεν επέρχεται μεταβολή στις προϋποθέσεις θεμελίωσης δεύτερου συνταξιοδοτικού δικαιώματος λόγω γήρατος (συμπλήρωση της ηλικίας 67 ετών και 20 έτη συντάξιμου χρόνου ή ηλικίας 67 ετών και 16 έτη συντάξιμου χρόνου) για λήψη ποσού σύνταξης μειωμένου κατά 50%. Η υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης θεμελιωμένου συνταξιοδοτικού δικαιώματος, πρέπει να γίνει έξι μήνες το αργότερο από την έναρξη συνταξιοδότησης από τον πρώτο ασφαλιστικό φορέα.
- Δεν επηρεάζονται οι δικαιούχοι συνταξιοδότησης λόγω γήρατος γονείς, σύζυγοι και αδελφοί αναπήρων με συμπληρωμένο 25ετή συντάξιμο χρόνο.
- Οι ασφαλισμένοι πάσχοντες από τις παθήσεις αναπηρίας, που αναφέρονται ρητά στις διατάξεις ν. 612/1977 και στις επεκτάσεις αυτού, καθώς εξακολουθούν να συνταξιοδοτούνται χωρίς όριο ηλικίας με 15ετή συντάξιμο χρόνο.
- Οι νέοι ασφαλισμένοι (υπαγωγή στην ασφάλιση από 1/1/1993) – μητέρες ή χήροι πατέρες ανίκανων για κάθε βιοποριστική εργασία παιδιών δεν εμπίπτουν στη σταδιακή αύξηση ορίου ηλικίας.
www.dikaiologitika.gr
Εναλλακτικά μέτρα αναζητούν σύμφωνα με πληροφορίες οι θεσμοί οι οποίοι βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία με τις ελληνικές αρχές μέσω τηλεδιασκέψεων όχι μόνο σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων αλλά και σε επίπεδο του ΥΠΟΙΚ Ευκλείδη Τσακαλώτου.
Στο τραπέζι πέρα από το μεγάλο «αγκάθι» των μειώσεων στην συνταξιοδοτική δαπάνη που έλαβε από το βράδυ της Πέμπτης και την μορφή «κόντρας» και μεταξύ των θεσμών, βρίσκονται και «υποκατάστατα» μέτρα.
Ο λόγος για μέτρα που μπορεί να βοηθήσουν να περιοριστεί λίγο το (δυσβάστακτο σε κάθε σενάριο) πακέτο μείωσης της συνταξιοδοτικής δαπάνης για να είναι όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές λιγότερο επώδυνα κοινωνικά και να βοηθήσει την κυβέρνηση να διατηρήσει κάποιες από τις «κόκκινες» γραμμές της.
Μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν και προτάσεις κατάργησης φοροαπαλλαγών που δεν έχουν κοινωνικό ή επενδυτικό χαρακτήρα και εκτιμάται ότι αυτή τη στιγμή διαχέονται σε πολύ μεγάλο κομμάτι των φορολογουμένων.
Επίσης, οι θεσμοί φαίνεται ότι δεν έχουν απορρίψει εντελώς το θέμα αύξησης της εργοδοτικής εισφοράς κατά 1%, αλλά σύμφωνα με πληροφορίες έχουν ζητήσει από την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα να αποδείξει ότι υπάρχει ένας μηχανισμός/ρήτρα που θα αποδεικνύει ότι σε ένα σύντομο διάστημα πχ σε 2 χρόνια θα μπορέσει να οδηγήσει σε υποκατάστασή της με άλλα μέτρα. Δηλαδή, ότι θα έχει προσωρινό χαρακτήρα.
Όλα τώρα
Οι θεσμοί ζητούν ωστόσο να αποφασιστούν όλα τα μέτρα έως και το 2018 τώρα, καθώς – ειδικά στο ασφαλιστικό – έχουν σχέση με τη βιωσιμότητά του χρέους η συζήτηση για το οποίο επιχειρείται να ανοίξει μαζί με την πολιτική συμφωνία για την 1η αξιολόγηση σε επίπεδο Eurogroup και πιθανότατα θα βασίζεται κατά κύριο λόγο σε μετακύλιση πληρωμών. Ωστόσο, για να ξεκινήσει το θέμα χρέος δεν πρέπει μόνο να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, κάτι που ακόμη απαιτεί πολύ χρόνο, στο «καλό» σενάριο, αλλά να συμφωνήσει και το ΔΝΤ σε νέο πρόγραμμα. Και πριν από όλα αυτά, θα πρέπει να συμφωνήσει το ΔΝΤ να κατέβει στην Αθήνα, κάτι που προϋποθέτει να έχει γίνει από πριν εφικτή μία κοινή θέση ΕΕ- ΔΝΤ για το ύψος του δημοσιονομικού κενού….
Και τούτο όταν το κλίμα και μεταξύ των θεσμών είναι έκρυθμο, με πηγές της Επιτροπής να αναφέρουν χθες ότι το Ταμείο επιχειρεί να δώσει το «ρόλο» του κακού στην ΕΕ.
Το ταμείο, βάση της διαδικασίας, δεν είναι απαραίτητο να συμφωνήσει στο πρώτο στάδιο της διαπραγμάτευσης στην Αθήνα, στο «τεχνικό» δηλαδή επίπεδο. Ωστόσο, όσο παραμένει όπως φάνηκε και χθες από τις δηλώσεις της ΕΕ απαραίτητη η παρουσία του, θα πρέπει να υπάρξει μία συμφωνία όταν θα ληφθούν οι πολιτικές αποφάσεις σε επίπεδο Eurogroup.
«Τυράκι» δόσεων – waiver
Πάντως, λόγω της χρονοκαθυστέρησης (αρχικά η αξιολόγηση θα έπρεπε να ολοκληρωθεί Νοέμβριο), φαίνεται πλέον να είναι πιθανό το πακέτο δόσεων που αναλογούν στην Ελλάδα να είναι πιο μεγάλο από τα 5,7 δις ευρώ που εκκρεμούν από το 2015 και αρχικά ήταν στο τραπέζι. Αν το ποσό είναι μεγαλύτερο, θα συνδεθεί με πακέτα οροσήμων που θα πρέπει να έρθουν στη Βουλή σε στάδια, στο πρότυπο της συμφωνίας του Αυγούστου.
Όσο για το πως θα «στηριχτεί» η κοινοβουλευτική ψήφος, παραμένει σύμφωνα με πληροφορίες η πρόθεση για επαναφορά του waiver από το Συμβούλιο των Διοικητών της EKT, λίγο πριν από την τελική οριστική συμφωνία, με αρμόδια στελέχη να θεωρούν ως «λογικό» χρόνο επαναφοράς (με την έννοια ότι το μνημόνιο θα είναι σε τροχιά υλοποίησης), την ψήφιση των μέτρων για το ασφαλιστικό και το φορολογικό από τη Βουλή.
Να γίνουν τα συμφωνηθέντα
Όσο για το τι περιθώρια έχει η Ελλάδα, η Επιτροπή χθες ήταν σαφής: πρέπει να γίνει ότι προβλέπεται στο μνημόνιο που έχει υπογράψει με την ΕΕ. Και όσο για πιθανές «εκπτώσεις» λόγω του προσφυγικού, υπάρχουν σύμφωνα με πληροφορίες δεσμεύσεις προς την Αθήνα ότι θα συζητηθούν στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, χωρίς όμως να παρακάμπτονται οι δημοσιονομικοί στόχοι
Επίσης για τα επόμενα χρόνια υπάρχει και συζήτηση για «ρήτρα», αν υπάρχει δημοσιονομικό περιθώριο για δαπάνες πχ κοινωνικές.
Αποστολές πακέτων
Η κυβέρνηση θα πρέπει να στείλει και άλλα πακέτα προτάσεων/στοιχείων για τα 3 ανοικτά δημοσιονομικά μέτωπα, το ασφαλιστικό, τη φορολογία εισοδήματος και το συνολικό δημοσιονομικό κενό, προκειμένου να γυρίσουν οι δανειστές στην Αθήνα. Αγκάθι φαίνεται να παραμένει και η αδυναμία μείωσης στις αμυντικές δαπάνες για τις οποίες ζητείται να βρεθεί ισοδύναμο.
Η κυβέρνηση επιχειρηματολογεί για το καλύτερο κλείσιμο του 2015, το οποίο φαίνεται να γίνεται – σε έναν βαθμό – αποδεκτό και μάλιστα με την πρόθεση όσα μέτρα έχουν απόδοση και το 2016 να υπολογιστούν με 2πλάσια επίπτωση (γιατί το 2015 εφαρμόστηκαν μισό χρόνο). Αλλά για 2017-2018 εκτιμάται μικρότερο όφελος, ενώ πλέον πρέπει να συνυπολογιστεί και η ύφεση 0,7% φέτος.
Τα μέτωπα
Γίνεται πλέον όλο και πιο σαφές από τους δανειστές, ότι έχουν τελειώσει, ίσως και ξεπεραστεί, τα περιθώρια αυξήσεων στους φόρους και πρέπει οι περικοπές να έρθουν από τις δαπάνες, κυρίως τις φορολογικές, διότι οι υπόλοιπες πηγές (δημόσιο, ανασκόπηση δαπανών) δεν έχουν αποδώσει στο παρελθόν.
Για το ασφαλιστικό ακόμη παραμένουν ανοικτά όλα τα μέτωπα, αφού η απόδοση του ενός επηρεάζει το άλλο στον τελικό «λογαριασμό». Στο επίκεντρο βρίσκονται διάφορα σενάρια για το ύψος της βασικής και της επικουρικής σύνταξης, το αν η βασική σύνταξη θα έχει εισοδηματικά κριτήρια και ποιά, τα ποσοστά αναπλήρωσης, η προσωπική διαφορά και άλλα πεδία.
Στο φορολογικό, πέρα από τις φοροαπαλλαγές και τα ειδικά φορολογικά καθεστώτα, στο τραπέζι τίθενται και οι κλίμακες, αλλά και οι υψηλοί συντελεστές, για το αν αποτελούν κίνητρο απόκρυψης εισοδήματος λόγω της απότομης αύξησής τους.
Στα μέτωπα περιλαμβάνονται και τα κόκκινα δάνεια αλλά και το νέο ταμείο ιδιωτικοποιήσεων, όπως έγινε σαφές εκ νέου στο Eurogroup της Πέμπτης, αλλά και το θέμα της αποπολιτικοποίησης του δημοσίου.
capital.gr
Νέες φωτιές στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές βάζει ο Πόλ Μ. Τόμσεν, Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ, ζητώντας νέα μέτρα ύψους 9 δισ. ευρώ και περικοπές συντάξεων.
Σε άρθρο του που αναρτήθηκε στο blog του ΔΝΤ, ο «σκληρός» του Ταμείουκάνει λόγο για την ανάγκη περι κοπών στις συντάξεις αλλά και για επιπλέον μέτρα της τάξης του 4%-5% του ΑΕΠ. Κάτι που σημαίνει ότι πρέπει να βρεθούν έως και 9,5 δισ. ευρώ! Τονίζει δε ότι καλό θα είναι να μην αυξηθούν άλλο οι φόροι.
Αναλυτικά το άρθρο του:
Έχοντας τραβήξει την Ελλάδα με επιτυχία από το χείλος του γκρεμού πέρυσι το καλοκαίρι, και ακόλουθα αφού σταθεροποίησε την οικονομία, η Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα τώρα συζητά με τους Ευρωπαίους εταίρους της και με το ΔΝΤ ένα περιεκτικό πολυετές πρόγραμμα που μπορεί να εξασφαλίσει μια διαρκή ανάκαμψη και να καταστήσει βιώσιμο το χρέος. Ενώ οι συζητήσεις συνεχίζονται, υπήρξαν ορισμένες παρανοήσεις σχετικά με τις απόψεις και το ρόλο του ΔΝΤ στην όλη διαδικασία. Θεώρησα λοιπόν χρήσιμο να αποσαφηνίσω τα θέματα αυτά.
Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι το ΔΝΤ έχει συνδέσει τη συμμετοχή του με δρακόντειες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, ιδιαίτερα στο ασφαλιστικό. Αυτό δεν αντανακλά την πραγματικότητα. Σε τελική ανάλυση, τα νούμερα ενός προγράμματος πρέπει να βγαίνουν: ο συνδυασμός των μεταρρυθμίσεων συν την ελάφρυνση του χρέους πρέπει να δίνουν σε εμάς και στη διεθνή κοινότητα εύλογες διασφαλίσεις ότι στο τέλος του επόμενου Ελληνικού προγράμματος, σχεδόν μετά από μια δεκαετία εξάρτησης από τη βοήθεια της Ευρώπης και του ΔΝΤ, η Ελλάδα θα μπορέσει τελικά να σταθεί στα πόδια της.
Βιώσιμο χρέος
Αυτό προϋποθέτει μια αντίστροφη εξισορρόπηση της φιλοδοξίας των μεταρρυθμίσεων και του ύψους της ελάφρυνσης του χρέους -μπορούμε σίγουρα να υποστηρίξουμε ένα πρόγραμμα με λιγότερο φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις, όμως αυτό αναπόφευκτα θα ενείχε μια μεγαλύτερη ελάφρυνση του χρέους. Με αυτό κατά νου, όσες μεταρρυθμίσεις και να γίνουν, δεν θα μπορέσουν να καταστήσουν το Ελληνικό χρέος βιώσιμο χωρίς την ελάφρυνση του, και από την άλλη μεριά, όσες ελαφρύνσεις του χρέους και να γίνουν δεν θα μπορέσουν να καταστήσουν βιώσιμο το Ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα χωρίς ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις.
Πρέπει να γίνουν και τα δύο. Αναμφίβολα, η Ελλάδα και οι Ευρωπαίοι εταίροι της θα πρέπει να πάρουν δύσκολες πολιτικές αποφάσεις στους επόμενους μήνες, ώστε να καταλήξουν σε ένα πρόγραμμα που είναι βιώσιμο -ένα πρόγραμμα με νούμερα που βγαίνουν. Τέτοιες δύσκολες αποφάσεις δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται επιδερμικά κάνοντας μη-ρεαλιστικές υποθέσεις. Αν και υπάρχει μεγάλο περιθώριο για την αύξηση της παραγωγικότητας με μεταρρυθμίσεις, η τελευταία εξαετία έδειξε ότι το εύρος και ο ρυθμός των μεταρρυθμίσεων που μπορεί να αποδεχτεί η Ελληνική κοινωνία δεν συνάδει με την πρώιμη βελτίωση της παραγωγικότητας και με τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Τα λάθη
‘Έτσι λοιπόν, οι υποθέσεις ότι η Ελλάδα μπορεί απλά να ξεπεράσει το πρόβλημα του χρέους της χωρίς την ελάφρυνσή του -με μια γρήγορη μετάβαση από τη χαμηλότερη στην υψηλότερη αύξηση της παραγωγικότητας μέσα στην Ευρωζώνη- δεν είναι αξιόπιστες. Ομοίως, η κατά πολύ περιορισμένη επιτυχία στην καταπολέμηση της περιβόητης φοροδιαφυγής στην Ελλάδα για να πληρώσουν οι ευκατάστατοι το δίκαιο μερίδιό τους- σημαίνει ότι οι μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό δεν μπορούν να αποφευχθούν κάνοντας απλά υποθέσεις ότι θα γίνουν υψηλότερες εισπράξεις φόρων στο μέλλον. Γιατί τόση μεγάλη επικέντρωση στις ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις;
Παρά τις ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις του 2010 και του 2012, το Ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα παραμένει σε οικονομικά- απλησίαστα και γενναιόδωρα επίπεδα. Για παράδειγμα, οι τυπικές συντάξεις σε ονομαστικούς όρους Ευρώ, είναι σε γενικές γραμμές παρόμοιες στην Ελλάδα και στη Γερμανία, αν και η Γερμανία -με μέτρο το μέσο μισθό- είναι δύο φορές πιο πλούσια από την Ελλάδα. Πρέπει επίσης να προσθέσουμε ότι οι Έλληνες εξακολουθούν να συνταξιοδοτούνται πολύ πιο νωρίς από τους Γερμανούς, και ότι οι Γερμανία είναι πιο αποτελεσματική στην είσπραξη των ασφαλιστικών εισφορών. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο Ελληνικός προϋπολογισμός χρειάζεται να μεταφέρει περίπου το 10% του ΑΕΠ για να καλύψει το μεγάλο κενό στο ασφαλιστικό σύστημα, σε σύγκριση με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο που είναι 2½ τοις εκατό. Σαφώς, αυτό δεν είναι βιώσιμο. Δεν μπορεί όμως η Ελλάδα να προστατέψει τους συνταξιούχους κάνοντας περικοπές αλλού ή αυξάνοντας τους φορολογικούς συντελεστές; Υπάρχει κάποιο περιθώριο για τα μέτρα αυτά, όμως είναι πολύ περιορισμένο.
Περικοπές
Το μεγαλύτερο μέρος των άλλων δαπανών έχει ήδη κοπεί δραστικά στην προσπάθεια να προστατευτούν οι συντάξεις και οι κοινωνικές παροχές, ενώ η δυστοκία στη διεύρυνση της βάσης και στη βελτίωση της συμμόρφωσης έχει ήδη προκαλέσει μεγάλη εξάρτηση από υψηλούς φορολογικούς συντελεστές. Για να πετύχει τον φιλόδοξο μεσοπρόθεσμο στόχο της για πρωτογενές πλεόνασμα 3½ τοις εκατό του ΑΕΠ, η Ελλάδα θα πρέπει να πάρει μέτρα της τάξης περίπου του 4-5 τοις εκατό του ΑΕΠ. Δεν μπορούμε να δούμε πώς μπορεί να το πετύχει αυτό η Ελλάδα χωρίς σημαντικές εξοικονομήσεις στις συντάξεις. Βέβαια, οι μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό θα είναι κοινωνικά δύσκολες για τον Ελληνικό λαό, ο οποίος έχει αντιμετωπίσει σημαντικές δυσκολίες τα τελευταία χρόνια. Στην πράξη, οι κοινωνικές πιέσεις έχουν ήδη εξαναγκάσει τόσο τις προηγούμενες όσο και την τωρινή κυβέρνηση να κάνουν αναστροφές στην πορεία και, δυστυχώς, η Ελλάδα έχει απομακρυνθεί περισσότερο από την επίτευξη των μεσοπρόθεσμων στόχων της συγκριτικά με τα μέσα του 2014, πριν από την εξάλειψη ενός πρωτογενούς πλεονάσματος που αποδείχθηκε προσωρινό, από μια σημαντική δημοσιονομική χαλάρωση.
Από την άποψη αυτή, η Κυβέρνηση έχει δίκιο να επισημαίνει ότι οι συντάξεις στην Ελλάδα έχουν μια ευρύτερη κοινωνική λειτουργία. Όμως, η χρήση των συντάξεων με τον τρόπο αυτό δεν αποτελεί βιώσιμη λύση. Αυτό που χρειάζεται -και που είναι κάτι που το ΔΝΤ υποστηρίζει- είναι ένα σύγχρονο κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας που είναι μεσοπρόθεσμα βιώσιμο. Θα μπορούσε ένας στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα πολύ χαμηλότερος από το 3½ τοις εκατό του ΑΕΠ να κάνει την απαραίτητη ασφαλιστική μεταρρύθμιση λιγότερο απαιτητική; Αυτό εύλογα αποτελεί ένα επίμαχο θέμα ανάμεσα στους Ευρωπαίους εταίρους της Ελλάδας, κατά ένα μέρος γιατί αρκετοί εταίροι είναι αναγκασμένοι να έχουν παρόμοια υψηλά πλεονάσματα για να διατηρήσουν τη βιωσιμότητα του χρέους τους, και κατά ένα άλλο μέρος γιατί ορισμένες από τις χώρες που στην πραγματικότητα θα κληθούν να πληρώσουν την ελάφρυνση του Ελληνικού χρέους είναι πιο φτωχές από την Ελλάδα και πληρώνουν λιγότερο γενναιόδωρες συντάξεις στους δικούς τους λαούς.
Συμβιβασμός
Με την Ευρωζώνη να βρίσκεται ακόμη μακριά από την επίτευξη μιας πολιτικής ένωσης, ένας συμβιβασμός θα πρέπει να αντανακλά αυτούς τους πολιτικούς περιορισμούς. Το ΔΝΤ είναι διατεθειμένο να εργαστεί με το συνδυασμό μεταρρυθμίσεων και ελάφρυνσης του χρέους που μπορεί να συμφωνηθεί μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρωπαίων εταίρων της. Όμως, και πάλι τα νούμερα πρέπει να βγαίνουν. Το ΔΝΤ δεν θέλει να εφαρμόσει η Ελλάδα μια δρακόντεια δημοσιονομική προσαρμογή σε μια οικονομία που ήδη βρίσκεται σε σοβαρή ύφεση. Στην πράξη έχουμε επανειλημμένα υποστηρίξει μια πορεία δημοσιονομικής προσαρμογής που στηρίζει περισσότερο μια πιο βραχυπρόθεσμη ανάκαμψη η οποία μεσοπρόθεσμα είναι πιο ρεαλιστική. Ακόμη δεν έχουμε δει ένα αξιόπιστο σχέδιο για τον τρόπο που η Ελλάδα θα πετύχει τον πολύ φιλόδοξο μεσοπρόθεσμο στόχο του πλεονάσματος, που είναι το κλειδί στα τα σχέδια της Κυβέρνησης για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας του χρέους. Αυτή η έμφαση στην αξιοπιστία έχει καίρια σημασία για τη δημιουργία εμπιστοσύνης στους επενδυτές, που είναι ζωτική για την αναζωογόνηση της Ελλάδας. Ένα σχέδιο που είναι βασισμένο σε υπερβολικά αισιόδοξες παραδοχές σύντομα θα προκαλέσει την επανεμφάνιση φόβων για την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και θα καταπνίξει το επενδυτικό κλίμα.
Ο απώτερος στόχος της συνεργασίας του ΔΝΤ με την Ελλάδα είναι να βοηθήσει τη χώρα να ξαναμπεί στο δρόμο της βιώσιμης ανάπτυξης, που θα ωφελήσει τον Ελληνικό λαό. Το ΔΝΤ θα υποστηρίξει τις Ελληνικές Αρχές και τους Ευρωπαίους εταίρους τους στην κατάρτιση ενός προγράμματος μεταρρυθμίσεων και ελάφρυνσης του χρέους στο οποίο τα νούμερα θα βγαίνουν. Υπάρχουν δύσκολες επιλογές που πρέπει να γίνουν, όμως είναι σημαντικό να γίνουν για να μην χαθούν οι προσπάθειες που έκανε η Ελλάδα τα τελευταία έξι χρόνια.
imerisia.gr
Εγκύκλιος η οποία πέρασε στα... κρυφά αλλάζει τον τρόπο υπολογισμού των συντάξεων.
Συγκεκριμένα προβλέπει ότι οι Διευθύνσεις Συντάξεων (Δημοσίου και ασφαλιστικών ταμείων) υποχρεώνονται προκειμένου για υπαλλήλους που αποχωρούν με δημοσιοϋπαλληλικές διατάξεις να υπολογίζουν και να απονέμουν τα ποσά που προκύπτουν με τις διατάξεις του νόμου 3865 του 2010, είτε πρόκειται για υπηρεσία αμιγώς παρασχεθείσα στο Δημόσιο, είτε με διατάξεις διαδοχικής ασφάλισης στις οποίες το Δημόσιο είναι απονέμων ή συμμετέχων φορέας στο τελικό ποσό σύνταξης.
Οπως αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος, πρόκειται ουσιαστικά για επαναφορά στον υπολογισμό των συντάξεων με τον νόμο «Λοβέρδου – Κουτρουμάνη».
Ουσιαστικά, το Δημόσιο και μέχρι να αποφασιστεί τι θα ισχύσει τελικώς με το νέο ασφαλιστικό προχωρά στην έκδοση συντάξεων με όσα προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία, δηλαδή με τους συντελεστές και τα ποσά που ορίζει ο νόμος 3865 του 2010. Και αυτό συμβαίνει γιατί αυτη τη στιγμή γίνεται απονομή συντάξεων κατά προσέγγιση γιατί ουδέποτε υπήρξαν οδηγίες για το πώς θα εφαρμοστεί ο νέος τρόπος υπολογισμού που προβλέπουν οι νόμοι 3863 και 3865 του 2010 για όσους θεμελίωσαν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μέχρι 31/12/2014 και αποχωρούν από την 1η/9/2015 και μετά, καθώς και για όσους θεμελιώνουν δικαίωμα από 1/1/2015.
Ετσι η εγκύκλιος με τις απαιτούμενες οδηγίες κρίθηκε απαραίτητη μέχρι νεωτέρας, καθώς χιλιάδες συνταξιοδοτηθέντες υπάλληλοι που βρίσκονται στη λήξη του εξαμήνου κατά το οποίο λαμβάνουν ως προσωρινή σύνταξη το 60% του βασικού τους μισθού θα πρέπει να πάρουν το οριστικό ποσό σύνταξης, αλλιώς δεν θα πάρουν τίποτε!