Ο υπαρκτός καπιταλισμός είναι ένα σύστημα που υπερασπίζεται με πάθος τα συμφέροντα του 1% έναντι των συμφερόντων της υπόλοιπης κοινωνίας. Αποτελούν απλά συνέπειες της χρηματοοικονομικής κρίσης του 2008 τα μεγάλα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα -ύφεση ή στάσιμη ανάπτυξη, ραγδαία αυξανόμενη ανεργία, χαμηλές προοπτικές για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, έλλειψη ζήτησης, διεύρυνση του χάσματος μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων, κοινωνικός αποκλεισμός- που αντιμετωπίζουν σήμερα τόσο η Ευρώπη όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες;

Υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα ότι όλα αυτά τα σοβαρά ζητήματα δεν οφείλονται απλά σε μια σοβαρή χρηματοοικονομική κρίση με επίκεντρο τον ανεπτυγμένο κόσμο, αλλά στο γεγονός ότι ο σημερινός καπιταλισμός αδυνατεί πλέον να λειτουργήσει έστω με στοιχειώδη τρόπο που να μπορεί να συμβάλει στη διατήρηση μιας βιώσιμης και ισόρροπης ανάπτυξης.

Η λεγόμενη «χρηματιστικοποίηση» της οικονομίας, που είναι όντως ιδιαίτερα επιρρεπής σε χρηματοοικονομικές κρίσεις και καταρρεύσεις όπως έδειξε ο Χάιμαν Μίνσκι, δεν μπορεί να νοηθεί ανεξάρτητα από τις διαδικασίες παραγωγής ή τις εξελίξεις στην πραγματική οικονομία. Ο αναπτυγμένος καπιταλισμός εμφάνιζε σοβαρές διαρθρωτικές πιέσεις και παραμορφώσεις για αρκετές δεκαετίες πριν από την έκρηξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007-08, όπως η κρίση υπερπαραγωγής, εμπορικά ελλείμματα, αδυναμία στην αύξηση νέων θέσεων εργασίας, καθώς και αυξημένα επίπεδα δημόσιου και ιδιωτικού χρέους.

Πράγματι, το κύμα χρηματιστικοποίησης, που πολλοί έχουν ονομάσει «καπιταλισμό καζίνο» ή «καπιταλισμό του χρηματιστηρίου», αλλά που στην ουσία ισοδυναμεί με την απορρύθμιση των γιγαντιαίων χρηματοπιστωτικών/χρηματοοικονομικών οντοτήτων με την ικανότητα να διαμορφώνουν και να ελέγχουν τη μοίρα εθνικών οικονομιών, ξεκίνησε ως απόρροια των διαρθρωτικών προβλημάτων που ήταν συνδεδεμένα με τη μεταπολεμική δομή της καπιταλιστικής συσσώρευσης, η κατάρρευση της οποίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970 απειλούσε την επέκταση του καπιταλισμού. Ως εκ τούτου, η «χρηματιστικοποίηση» δεν προκύπτει από το πουθενά, αλλά αναδύεται ως εναλλακτικό μοντέλο στην παρακμή της μεταπολεμικής δομής της συσσώρευσης.

Στην εποχή της χρηματιστικοποίησης της οικονομίας, και κυρίως στην εποχή της λιτότητας μετά την χρηματοοικονομική κρίση του 2008, ο μηχανισμός κίνησης για τη μεγιστοποίηση του κέρδους λαμβάνει τη μορφή της απόλυτης συμπίεσης των μισθών και άλλων μορφών εκμετάλλευσης, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικοποίησης των ιδιωτικών απωλειών, τη βίαιη μεταβίβαση δημοσίων περιουσιακών στοιχείων στον ιδιωτικό τομέα και τη δημιουργία ενός καθεστώτος πεονίας χρέους.

Με την επικράτηση της χρηματιστικοποίησης της οικονομίας (η κινητήρια δύναμη πίσω από την παγκοσμιοποίηση και τη διαμόρφωση του σημερινού νεοφιλελεύθερου πρότζεκτ), η οικονομική μεγέθυνση, οι προοπτικές απασχόλησης και το βιοτικό επίπεδο επιδεινώνονται σημαντικά σε όλο τον ανεπτυγμένο καπιταλιστικό κόσμο. Αυτό αποδεικνύεται εύκολα όταν συγκρίνουμε τα ποσοστά ανάπτυξης και ανεργίας την εποχή του «ελεγχόμενου καπιταλισμού» (1945-1973) με τα επίπεδα ανάπτυξης και ανεργίας την εποχή της νεοφιλελεύθερης τάξης πραγμάτων (1979 έως σήμερα).

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, καθώς και σε όλο το φάσμα του ανεπτυγμένου καπιταλιστικού κόσμου, η επίδραση της χρηματοοικονομίας στην ανάπτυξη είναι αρνητική, όπως αποκαλύπτει πρόσφατη μελέτη των οικονομολόγων Stephen Gecchetti και Enisse Kharroubi για την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (βλ. Stephen Gecchetti and Enisse Kharroubi, «Reassessing the impact of finance on growth»).

Με την κυριαρχία της χρηματοοικονομίας, οι επενδύσεις στην πραγματική οικονομία μειώνονται σε σημαντικό βαθμό και οι μισθοί παραμένουν στάσιμοι από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Το αποτέλεσμα είναι η άνοδος μιας νέας «Επίχρυσης Εποχής», με ανανεωμένες αξιώσεις για την ανωτερότητα του δαρβινικού καπιταλισμού.

Την ίδια στιγμή, ο φτωχός και εργαζόμενος πληθυσμός θεωρείται ως μια μορφή ενόχλησης στον γαλαξία όπου κατοικούν οι πλούσιοι. Κάπως έτσι ξεκινά ο ανελέητος πόλεμος των πλουσίων στους μισθούς και τις συνθήκες εργασίας των απλών ανθρώπων, με τα μέσα ενημέρωσης να διεξάγουν συστηματικά ανά διαστήματα υποτιμητικές εκστρατείες απέναντι στην ταυτότητα της εργατικής τάξης.

Οσον αφορά την αύξηση των δημοσίων ελλειμμάτων και τη διόγκωση του κρατικού χρέους, οι εξελίξεις αυτές οφείλονται κυρίως στις ύπουλες φορολογικές πολιτικές που ευνοούν τους πλούσιους και τα εταιρικά περιουσιακά στοιχεία, και οι οποίες σχετίζονται με την κυριαρχία του χρηματιστικού κεφαλαίου στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία. Ακόμη και στις χώρες του μεσογειακού νότου (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία) που πλήττονται σήμερα ιδιαίτερα από την κρίση, και οι οποίες έχουν δαιμονοποιηθεί από τους βόρειους εταίρους τους στην Ευρωζώνη και τα διεθνή ΜΜΕ για τη δήθεν «σπάταλη» συμπεριφορά τους, οι αποκαλούμενες «σοσιαλιστικές» κυβερνήσεις εφάρμοσαν μεθοδικά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες αντιδραστικές παρά προοδευτικές κοινωνικές πολιτικές (βλ., το άρθρο του γράφοντος, C. J. Polychroniou «The Mediterranean Conundrum Crisis in the European Periphery». Economic and Political Weekly, Vol, XLVII, Νο. 21, May 26, 2012).

Από την άποψη της πολιτικής οικονομίας, το τέλος του κοινωνικού συμβολαίου στην Ευρώπη και το ξεχαρβάλωμα των κοινωνικών επιδομάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να γίνει κατανοητό ως αντανάκλαση στη μετατόπιση της ισορροπίας δυνάμεων μεταξύ εργασίας και κεφαλαίου, παρά ως απόρροια της λογικής των αγνών οικονομικών. Η νεοσυντηρητική αντεπανάσταση που ξεκίνησαν αρχές της δεκαετίας του '80 η Θάτσερ και ο Ρέιγκαν στη Μεγάλη Βρετανία και στις ΗΠΑ, αντίστοιχα, αποτελεί ταξικό πόλεμο από τα πάνω εκ μέρους του χρηματιστικού κεφαλαίου και των μεγάλων επιχειρήσεων με τη χρήση της εξουσίας του κράτους.

Είναι μέσω της εφαρμογής αυτού του αναλυτικού φακού που μπορούμε να κατανοήσουμε σήμερα τη μανία των Ρεπουμπλικανών με το «ταβάνι χρέους» και τη σφαγή στα επιδόματα και τις δημόσιες υπηρεσίες στη σύγχρονη Αμερική. Η ίδια ανάλυση μπορεί επίσης να μας οδηγήσει σε μια σταθερή κατανόηση του ανορεκτικού πνεύματος που κυριαρχεί στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης, παρά την έλλειψη ανάπτυξης και το σοβαρό πρόβλημα ανεργίας που πλήττει το μεγαλύτερο μέρος της Ευρωζώνης.

Εν ολίγοις, ο υπαρκτός καπιταλισμός έχει απολέσει οποιοδήποτε πρόσχημα περί ενός κοινωνικά υπεύθυνου οικονομικού συστήματος και μεριμνά σχεδόν αποκλειστικά για τις ανάγκες και τα συμφέροντα των πλουσίων και των ισχυρών με την επιβολή πολιτικών που είναι βλαβερές για την υπόλοιπη κοινωνία. Ο υπαρκτός καπιταλισμός είναι ένα σύστημα που υπερασπίζεται με πάθος τα συμφέροντα του 1% έναντι των συμφερόντων της υπόλοιπης κοινωνίας. Αυτό εξηγεί γιατί οι πλούσιοι, οι μεγάλες επιχειρήσεις και τράπεζες τα πάνε τόσο καλά σε μια περίοδο που οι στρατιές των ανέργων συνεχίζουν να αυξάνονται και ένα σημαντικό ποσοστό του εργαζόμενου πληθυσμού παλεύει απλά για να επιβιώσει.

Κατ' ουσίαν, συνεπώς, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε τόσο με μια πραγματική καπιταλιστική κρίση όσο με μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια εκ μέρους του πλέον ισχυρού τμήματος του κεφαλαίου να γυρίσει τον τροχό της ιστορίας εις βάρος του εργαζόμενου πληθυσμού σε μια περίοδο οικονομικής στασιμότητας.

* Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό ηλεκτρονικό έντυπο Truthout και αναρτήθηκε σε πολλές δεκάδες ιστοσελίδες, ανάμεσα στις οποίες είναι και αυτή του Occupy the World.

Πηγή: enet.gr

Αποζημιώσεις από το «κούρεμα» των καταθέσεων τους, ζητούν με αγωγή εναντίον του Eurogroup και άλλων θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κ.ά.) 50 Κύπριοι καταθέτες και μέτοχοι των κυπριακών τραπεζών.

Η ομαδική αγωγή καταχωρήθηκε μέσω του δικηγορικού γραφείου Κύπρου Χρυσοστομίδη, το οποίο για τη συγκεκριμένη υπόθεση συνεργάζεται με καθηγητές και άλλους νομομαθείς του εξωτερικού. Αξίζει να αναφερθεί ότι είναι η πρώτη φορά στα δικαστικά χρονικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης που το Γενικό Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει, αν πράξεις του Eurogroup μπορούν να καταλογιστούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να θεμελιωθεί δικαίωμα καταβολής αποζημιώσεων σε αιτητές.

Ειδικότερα, οι αιτητές αξιώνουν κυρίως αποζημιώσεις για τις δυσμενείς συνέπειες που προκλήθηκαν στους ιδίους με την απόφαση του Eurogroup , ημερομηνίας 25 Μαρτίου 2013, με την οποία επιβλήθηκαν τα μέτρα εξυγίανσης στη Λαϊκή Τράπεζα και στην Τράπεζα Κύπρου. Όλοι οι εναγόμενοι και η ΕΕ εν γένει, κατηγορούνται για σοβαρές παραβιάσεις του δικαιώματος στην ιδιοκτησία και των γενικών αρχών της απαγόρευσης δυσμενούς διάκρισης της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αναλογικότητας που κατοχυρώνονται από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.

Σχετικά με την καταχώρηση της αγωγής, ο δικηγόρος Κύπρος Χρυσοστομίδης δήλωσε ότι η Κύπρος είναι το μόνο κράτος-μέλος της Ε.Ε., στο οποίο δόθηκε οικονομική βοήθεια με την προϋπόθεση ότι θα εφαρμόσει μέτρα ανακεφαλαιοποίησης με τα ίδια μέσα, και άλλα αναγκαστικά μέτρα.

Το γεγονός αυτό γεννά, σύμφωνα με τον κ. Χρυσοστομίδη, σημαντικά νομικά ερωτήματα και νέα επιχειρηματολογία, τη βασιμότητα της οποίας καλείται τώρα το δικαστήριο να κρίνει αναφορικά με την έκταση της νομικής ευθύνης της Ε.Ε.

Πηγή: newsit.gr

Για δύο νομοσχέδια που συμπληρώνουν το ένα το άλλο, και στόχο την υποτίμηση των μισθών και εισοδημάτων, την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και τη δήμευση της ιδιωτικής περιουσίας, που σήμερα ολοκληρώνεται μίλησε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας.

Αναφερόμενος στην ιδιαιτερότητα της Ελλάδας να έχει υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης εν είδει φράγματος για την απελπισία των πολιτών, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι σπάει αυτό το φράγμα και ολοκληρώνεται έτσι ο κύκλος της εσωτερικής υποτίμησης με μία πρωτοφανή πρακτική δήμευσης της περιουσίας των πολιτών.

«Κάποτε η συντηρητική παράταξη απειλούσε τους πολίτες να μη στρέφονται προς την Αριστερά γιατί θα έρθουν οι κομουνιστές να τους πάρουν τα σπίτια και τις καταθέσεις. Σήμερα τις παίρνετε εσείς με τη διαφορά ότι έχετε έναν υπουργό Οικονομικών που στα μικρά του χρόνια είχε διαβάσει Λένιν. Μόνο που ο Λένιν μιλούσε για την αναδιανομή από τους μεγάλους στους μικρούς και εκείνος την αξιοποιεί αντίστροφα, από τους μικρούς στους μεγάλους», είπε ο κ.Τσίπρας, κάνοντας λόγο για «κερκόπορτα στους πλειστηριασμούς», που παρουσιάζεται μάλιστα ως ηρωική απόφαση της κυβέρνησης απέναντι στην τρόικα.

Αναφερόμενος στις δηλώσεις Στουρνάρα, είπε ότι αντί να αποσύρει τα επίμαχα άρθρα, ήρθε και ανακοίνωσε απλά ότι ο υπουργός Οικονομικών θα έχει τη δυνατότητα να κρατά χαμηλά τον φόρο. Έκανε λόγο για τόκους που οδηγούν τον κόσμο σε απόγνωση και αυτοκτονία και για τοκογλυφικές ποινές για ληξιπρόθεσμα χρέη. Ακόμα και ο πρωθυπουργός, είπε, «προτίμησε να δώσει την εικόνα μπάχαλου της κυβέρνησής του, να δείξει ότι ο ίδιος σέρνεται και άλλη νομοθετούν, να κρύβεται λέγοντας ότι δεν ήξερε»…

«Ανοίγει ο ασκός του Αιόλου. Όχι για να αλλάξουν μόνο χέρια οι περιουσίες, αλλά για να αλλάξει χέρια η οικονομία. Όχι μόνο στις τραγικές συνέπειες απώλειας μιας κατοικίας, αλλά και στη ραγδαία υποτίμηση της αξίας των ακινήτων, που θα έχει τρομερές συνέπειες και για τις τράπεζες που προστατεύετε», είπε, κάνοντας λόγο για «πρωτοφανή επιχείρηση αναδιανομής πλούτου».

Ο κ.Τσίπρας, μίλησε για «ζήτημα εθνικής σημασίας», αφού όπως προειδοποίησε «θα κινδυνεύσουν οι καταθέσεις, θα αλλάξουν χέρια οι τράπεζες», αναρωτηθείς γιατί η κυβέρνηση δεν έφερε προς ψήφιση την τροπολογία που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ. «Νομοθετείτε την άρση προστασίας για χρέη σε τράπεζες και την άρση προστασίας της πρώτης κατοικίας», είπε, κάνοντας λόγο για ταφόπλακα στην όποια αναπτυξιακή προοπτική. «Ετοιμάζετε ριφιφί στην ιδιωτική περιουσία, τα μέσα παραγωγής του φτωχού και μικρομεσαίου αγρότη», είπε, υποστηρίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να φορολογήσει τα κέρδη και τον κατηγορούν, ενώ εκείνοι φορολογούν την παραγωγή. «Δεν θα βρούμε σε στάνες και αμπελοχώραφα τα λεφτά, αλλά στους κατέχοντες. Για αυτό θέλουμε περιουσιολόγιο», είπε. «Λέτε πως στόχος σας είναι να κρατήσετε την Ελλάδα στο ευρώ, αλλά διώχνετε το ευρώ από την Ελλάδα», είπε, σημειώνοντας πως αυτό το κάνουν δύο μέρες μετά τη δημοσίευση του προσχεδίου έκθεσης για το έργο της τρόικας, που λέει πως το πρόγραμμα που η κυβέρνηση εφαρμόζει ως ευαγγέλιο, έχει αποτύχει και εκείνοι αντί να το κάνουν σημαία και πουν «δεν προχωράμε άλλο», ‘συνομωτούν’ με τον κ.Τόμσεν.

«Κάνουμε έκκληση στον καθένα να μην ανοίξει η κερκόπορτα των πλειστηριασμών. Να σταματήσει το εκρηκτικό κοκτέιλ της κλοπής», είπε, σημειώνοντας ότι είπε στον Ολι Ρεν ότι αν επιμείνουν να ανοίξουν την κερκόπορτα στην τρέλα , το ‘καλό κουράγιο’ θα τους το αντιστρέψει ο ελληνικός λαός. «Μη γίνετε συνένοχοι στο έγκλημα, αλλιώς το καλό κουράγιο θα σας χρειαστεί», είπε, απευθυνόμενος στους βουλευτές.

Ρεπορτάζ: Ζαφειριάδου Μαριτίνα
Πηγή: real.gr

Τους κινδύνους που ενέχει για τις προοπτικές της οικονομίας το 2014 η όξυνση του πολιτικού κλίματος, υπογραμμίζει, μεταξύ άλλων, η Τράπεζα της Ελλάδος στην Ενδιάμεση Έκθεσή της για τη Νομισματική Πολιτική 2013, η οποία υποβλήθηκε στον πρόεδρο της Βουλής και το Υπουργικό Συμβούλιο.

Σύμφωνα με την ΤτΕ, η επαλήθευση των θετικών προοπτικών για το 2014 αλλά και η πορεία της οικονομίας στο μέλλον υπόκεινται ακόμη σε ισχυρές αβεβαιότητες.

Όπως εκτιμά, σημαντικό πρόβλημα δημιουργείται από το πολιτικό κλίμα, το οποίο παρουσιάζει στοιχεία πόλωσης και αντιπαραθέσεων, σε μια περίοδο μάλιστα που απαιτείται το αντίθετο: η σύμπλευση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων σε μια εθνική πολιτική για την έξοδο από την κρίση και για την ανάπτυξη.

Είναι συνεπώς, προσθέτει η Τράπεζα, βάσιμο να δημιουργούνται ανησυχίες ότι το 2014, έτος εκλογικών αναμετρήσεων για το Ευρωκοινοβούλιο και την τοπική αυτοδιοίκηση, η πολιτική αντιπαράθεση μπορεί να οξυνθεί περαιτέρω, η πόλωση να κορυφωθεί και ο συγκερασμός απόψεων, που είναι προϋπόθεση για μια εθνική πολιτική, να γίνει ακόμη δυσχερέστερος.

Αν συμβεί αυτό η ΤτΕ εκτιμά η αβεβαιότητα θα ενταθεί και θα αποδυναμωθούν τα στοιχεία που στηρίζουν σήμερα θετικές προβλέψεις για το 2014.

«Μέσα σ’ αυτό το κλίμα έχει καθοριστική σημασία, στην παρούσα φάση, να παραμείνει η οικονομική πολιτική προσηλωμένη στην πραγματοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων», σημειώνεται στην έκθεση και τονίζεται ότι «για να παγιωθεί οριστικά η εμπιστοσύνη και για να δοθεί ώθηση στην ανάκαμψη, πρέπει να ολοκληρωθούν επιτυχώς οι επικείμενες διαπραγματεύσεις με τους εταίρους για τη διευθέτηση του θέματος του δημόσιου χρέους, με βάση την απόφαση του Eurogroup της 26ης και 27ης Νοεμβρίου 2012».

Ανάκαμψη από το 2014

Σε ό,τι αφορά τα οικονομικά στοιχεία, η ΤτΕ προβλέπει ότι το 2014 θα είναι το πρώτο έτος θετικών ρυθμών μεταβολής του ΑΕΠ, μετά από μια εξαετία ύφεσης. Συγκεκριμένα, το ΑΕΠ της χώρας θα αυξηθεί κατά 0,5%, ενώ η ανεργία θα υποχωρήσει κατά μία ποσοστιαία μονάδα.

Στο πεδίο της φορολογίας, η Τράπεζα επισημαίνει ότι η συνέχιση της δημοσιονομικής προσαρμογής δεν μπορεί να στηριχθεί πλέον στην αύξηση των φόρων και υπογραμμίζει ότι θα πρέπει να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των ήδη φορολογουμένων. Και τούτο διότι η δημοσιονομική προσαρμογή, όπως υποστηρίζει η ΤτΕ, βασίστηκε σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι θα έπρεπε στην αύξηση της φορολογίας, η οποία οδήγησε σε σημαντική επιβάρυνση των φορολογουμένων και σε μείωση του διαθεσίμου εισοδήματος.

Παράλληλα, συνιστά να ενταθεί η προσπάθεια για τον εξορθολογισμό του Δημόσιου Τομέα με καταργήσεις και συγχωνεύσεις δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων, τον καλύτερο έλεγχο των δαπανών του και των ασφαλιστικών ταμείων με στόχο τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος, την αναμόρφωση και τον εκσυγχρονισμό του δικαστικού συστήματος για την ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης και τέλος τη βελτίωση της φορολογικής διοίκησης και του φοροεισπρακτικού μηχανισμού για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής αλλά και την εδραίωση ενός κλίματος κοινωνικής δικαιοσύνης.

Δίνεται ακόμη έμφαση στην ανάγκη επιτάχυνσης της διαδικασίας των αποκρατικοποιήσεων, προκειμένου να καλυφθούν οι αποκλίσεις του 2013 και να τονωθεί το επιχειρηματικό κλίμα, γεγονός που θα συμβάλει στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων.

Σε ό,τι αφορά τον τραπεζικό σύστημα, ο διοικητής της ΤτΕ, Γ. Προβόπουλος διαπιστώνει ότι μετά την ανακεφαλαιοποίηση δημιουργήθηκε ένα νέο τοπίο και προβλέπει ότι οι τράπεζες μεσοπρόθεσμα θα έχουν ενισχυμένη δυνατότητα χορήγησης πιστώσεων στην οικονομία.

Αναγνωρίζει ωστόσο, ότι η αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, τα οποία σε ποσοστό έφθασαν το 29,2% του συνόλου των χορηγήσεων στο τέλος Ιουνίου 2013, προκαλεί προσκόμματα στη χορήγηση νέων δανείων. Εκτιμά, δε, ότι υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης του συστήματος διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων από την πλευρά των τραπεζών, γεγονός που θα συμβάλει στην εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης. Εναλλακτικά, όμως η χρηματοδότηση προς την οικονομία θα μπορούσε να γίνει από τα Διαρθρωτικά Ταμεία της ΕΕ, τις αγορές ομολόγων, το χρηματιστήριο και την ΕΤΕπ.

Αναφορικά τέλος με τα αποτελέσματα των ασκήσεων προσομοίωσης σε ακραίες συνθήκες στα οποία θα υποβληθούν οι τράπεζες, σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα του διαγνωστικού ελέγχου των δανειακών τους χαρτοφυλακίων που πραγματοποίησε η Black Rock, ο διοικητής της ΤτΕ διαβεβαιώνει ότι σε περίπτωση που θα απαιτηθεί κεφαλαιακή ενίσχυση βάσει των αποτελεσμάτων της άσκησης, το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας διαθέτει ήδη ένα ικανοποιητικό απόθεμα μεγαλύτερο των 8 δισ. ευρώ.

Πηγή: naftemporiki.gr

Κατηγορηματικά διέψευσε ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου δημοσίευμα σύμφωνα με το οποίο κατά τη διάρκεια συνάντησης στο υπουργείο με την τρόικα, τον περασμένο Σεπτέμβριο, κατώτερος υπάλληλος, εκπρόσωπος του ΔΝΤ απηύθυνε συστάσεις σε δικαστές που ήταν παρόντες να εκδίδουν αποφάσεις υπέρ των τραπεζών σε υποθέσεων υπερχρεωμένων νοικοκυριών.

Το θέμα συζητήθηκε με πρωτοβουλία της βουλευτού των Ανεξάρτητων Ελλήνων Χρυσούλας Γιαταγάνα, η οποία αναφέρθηκε εκτενώς στο δημοσίευμα σύμφωνα με το οποίο Ρωσίδα γυναίκα υπάλληλος εκπρόσωπος του ΔΝΤ, στη συνάντηση κάλεσε δύο ανώτερους δικαστές και δικαστικούς υπαλλήλους, και τους πίεσε να βγάζουν αποφάσεις υπέρ των τραπεζών.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ