Με μια σκληρή επιστολή γεμάτη αιχμές εναντίον της κυβέρνησης ο Γιώργος Κιμούλης ανακοινώνει την παραίτησή του από την Προεδρία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος
- «Διόρισαν τον πρώην διευθυντή του Μεγάρου Μουσικής για να υποκαταστήσουν όλο το ΔΣ»
- «Δεν θα συναινέσω σε διαδικασίες που μελλοντικά μπορεί να προκαλέσουν υπόνοιες αδιαφάνειας»
- «Ουδέποτε έχω παίξει ρόλο σε πολιτικά παρασκηνιακά παιχνίδια ή σε εσωκομματικές συγκρούσεις, όπως επίσης ουδέποτε υπήρξα παιδί κομματικού σωλήνα»
Με μια επιστολή παραίτησης "φωτιά" ο Γιώργος Κιμούλης ανακοινώνει την παραίτησή του από Πρόεδρος του "Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος". Ο κ. Κιμούλης μιλάει ανοικτά για κομματικές τοποθετήσεις στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος και τονίζει ότι με τις υπάρχουσες συνθήκες δεν μπορεί να παράξει έργο!
Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Σε καμία περίπτωση δεν προτίθεμαι να συμβάλλω στην ακύρωση της δυναμικής του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, αλλά ούτε και να συναινέσω σε διαδικασίες που μελλοντικά μπορεί να προκαλέσουν υπόνοιες αδιαφάνειας».
Ο κ. Κιμούλης αναφέρει επίσης ότι «...ο διορισμένος εκ του Υπουργείου Οικονομικών διευθύνων σύμβουλος κ. Μανωλόπουλος - πρώην Διευθυντής του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών - υποκαθιστά στην ουσία όλο το Διοικητικό Συμβούλιο εκμεταλλευόμενος τις εύθραυστες εσωτερικές ισορροπίες του κυβερνώντος κόμματος στις οποίες αρνούμαι να συμμετέχω».
Σε άλλο σημείο της επιστολής παραίτησής του ο κ. Κιμούλης αναφέρει ότι «Οι δημόσιες θέσεις δεν είναι επισφράγιση κοινωνικής αποκατάστασης ούτε κάλυψη κάποιου υπαρξιακού κενού. Ναι μεν στήριξα δημοσίως τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί έκρινα πως ήταν η μοναδική λύση εκείνη την περίοδο για τη χώρα μου, αλλά δεν το έκανα για να εγκατασταθώ σε κάποια θέση. Ούτως ή άλλως έχει κατά κόρον γραφτεί πως έχω αρνηθεί αρκετές προτάσεις στο παρελθόν για θέσεις ιδιαίτερα σημαντικές. Ευτυχώς για μένα δεν είμαι ανέστιος. Έχω τον τόπο της τέχνης μου. Εκεί κατοικώ. Ουδέποτε έχω παίξει ρόλο σε πολιτικά παρασκηνιακά παιχνίδια ή σε εσωκομματικές συγκρούσεις, όπως επίσης ουδέποτε υπήρξα παιδί κομματικού σωλήνα. Ας ελπίσουμε, για το καλό όλων και του ΚΠΙΣΝ η παραίτηση αυτή να αναγκάσει τους αρμόδιους να σκεφτούν με μεγαλύτερη προσοχή τον τρόπο λειτουργίας του».
ΟΛΗ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΜΟΥΛΗ
Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος αποτελεί σήμερα το μεγαλύτερο στοίχημα δυναμικού μετασχηματισμού του πολιτισμικού μας χάρτη. Η τεράστια ευθύνη διοίκησης είχε εξ αρχής ως δεσμευτική παράμετρο την συγκρότηση ενός συλλογικά δημιουργικού και αποφασιστικού Διοικητικού Συμβουλίου το οποίο θα λειτουργεί με απόλυτη διαφάνεια.
Η τελική αποκρυστάλλωση όμως της διοικητικής έκφρασης, προϊόν αναίτιων πολυήμερων “εσωκομματικών διαπραγματεύσεων”, απεδείχθη στην πράξη κατώτερη των περιστάσεων. Παρά το συμφωνημένο πλαίσιο, ο διορισμένος εκ του Υπουργείου Οικονομικών διευθύνων σύμβουλος κ. Μανωλόπουλος - πρώην Διευθυντής του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών - υποκαθιστά στην ουσία όλο το Διοικητικό Συμβούλιο εκμεταλλευόμενος τις εύθραυστες εσωτερικές ισορροπίες του κυβερνώντος κόμματος στις οποίες αρνούμαι να συμμετέχω.
Ως μέλος μιας συλλογικότητας που δεν δύναται να ενεργοποιηθεί τελικώς - παρ’ όλες τις προσπάθειες που κατέβαλα όλον αυτόν τον καιρό - και ενός ασαφούς τοπίου καλλιτεχνικής διεύθυνσης που αρχίζει να διαμορφώνεται πλέον καθιστώντας σχεδόν απαγορευτικό οποιοδήποτε παραγόμενο έργο εκ μέρους του Κ.Π.Ι.Σ.Ν. ΑΕ, υπέβαλα σήμερα την παραίτησή μου προς το Διοικητικό Συμβούλιο. Σε καμία περίπτωση δεν προτίθεμαι να συμβάλλω στην ακύρωση της δυναμικής του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, αλλά ούτε και να συναινέσω σε διαδικασίες που μελλοντικά μπορεί να προκαλέσουν υπόνοιες αδιαφάνειας.
Οι δημόσιες θέσεις δεν είναι επισφράγιση κοινωνικής αποκατάστασης ούτε κάλυψη κάποιου υπαρξιακού κενού. Ναι μεν στήριξα δημοσίως τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί έκρινα πως ήταν η μοναδική λύση εκείνη την περίοδο για τη χώρα μου, αλλά δεν το έκανα για να εγκατασταθώ σε κάποια θέση. Ούτως ή άλλως έχει κατά κόρον γραφτεί πως έχω αρνηθεί αρκετές προτάσεις στο παρελθόν για θέσεις ιδιαίτερα σημαντικές. Ευτυχώς για μένα δεν είμαι ανέστιος. Έχω τον τόπο της τέχνης μου. Εκεί κατοικώ. Ουδέποτε έχω παίξει ρόλο σε πολιτικά παρασκηνιακά παιχνίδια ή σε εσωκομματικές συγκρούσεις, όπως επίσης ουδέποτε υπήρξα παιδί κομματικού σωλήνα. Ας ελπίσουμε, για το καλό όλων και του ΚΠΙΣΝ η παραίτηση αυτή να αναγκάσει τους αρμόδιους να σκεφτούν με μεγαλύτερη προσοχή τον τρόπο λειτουργίας του.
Τέλος θα ήθελα να υπενθυμίσω δύο βασικά πράγματα: πρώτον η αξιοπρέπεια δεν έχει ανταλλακτική αξία και δεύτερον όταν ρίχνουμε κάποιον εν γνώσει μας στην αρένα, δεν τον αφήνουμε μόνο του να κοιτάζει τι θα δείξει ο αντίχειρας.
Με εκτίμηση
Γιώργος Κιμούλης
Κόλαφος για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι το δημοσίευμα του ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters, σύμφωνα με το οποίο το μεγαλύτερο θύμα της οικονομικής καταστροφής που έχει υποστεί η Ελλάδα στα επτά «πέτρινα» χρόνια των Μνημονίων είναι τα παιδιά.
Σύμφωνα με τον συντάκτη του άρθρου, «ίσως το πιο σκοτεινό σημάδι της οικονομικής καταστροφής στην Ελλάδα είναι ότι οι παραδοσιακά ισχυροί οικογενειακοί δεσμοί έχουν αρχίσει να καταρρέουν, μετά από χρόνια ύφεσης».
Ενδεικτικά, όπως επισημαίνει η ίδια πηγή επικαλούμενη στοιχεία του ΟΗΕ, τη στιγμή που το ¼ του εργατικού δυναμικού της χώρας ζει υπό το καθεστώς της ανεργίας και της εξαθλίωσης, ένα στα τέσσερα Ελληνόπουλα ζει σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας.
«Οι γονείς εξαναγκάζονται να ζητούν την ελεημοσύνη των παππούδων», αναφέρει το Reuters, επισημαίνοντας, παράλληλα το αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί, καθώς ήδη οι συντάξεις στην Ελλάδα έχουν υποστεί δραματικές περικοπές.
Ωστόσο, η πιο σκοτεινή εικόνα που περιγράφει το συγκεκριμένο άρθρο έχει να κάνει με το Πρότυπο Εθνικό Νηπιοτροφείο, ένα ίδρυμα που ιδρύθηκε πριν από περίπου έναν αιώνα για τα ορφανά του πολέμου.
Ένας πόλεμος αλλιώτικος από τους άλλους...
Στο Νηπιοτροφείο φιλοξενούνται συνολικά 25 παιδιά, σε ένα «γυμνό» δωμάτιο με σειρές από ομοιόμορφα κρεβάτια, ενώ υπάρχει έλλειψη προσωπικού και πόρων η οποία δεν επιτρέπει να αυξηθεί η χωρητικότητα.
Σύμφωνα με το Reuters, ο συγκεκριμένος φορέας «αγωνίζεται πλέον να ανταποκριθεί στον αριθμό των γονέων που στρέφονται σε αυτό αναζητώντας βοήθεια». Και υπογραμμίζεται με έμφαση: «Αδυνατώντας να καλύψουν τις βασικές ανάγκες, οι γονείς αφήνουν τα παιδιά τους εκεί όλη την εβδομάδα».
Σε δηλώσεις της στο διεθνές πρακτορείο ειδήσεων, η πρόεδρος του ιδρύματος, Ηρώ Ζερβάκη, επισημαίνει ότι μέσα σε δύο χρόνια, ο αριθμός των παιδιών που σιτίζονται και φιλοξενούνται στο Νηπιοτροφείο έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί.
«Είχαμε περιστατικά με παιδιά που προσπάθησαν να το σκάσουν για να επιστρέψουν στη μητέρα τους», αναφέρει η κ. Ζερβάκη στο Reuters.
«Δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τις ημέρες, έτσι ρωτούν καθημερινά ''Είναι Παρασκευή;''», εξηγεί η κοινωνική λειτουργός Ανθούλα Ζαρμακούπη. «Ξέρουν ότι η μητέρα τους θα τα πάρει το Σαββατοκύριακο», προσθέτει.
Μερικές φορές όμως, αυτό δεν είναι δυνατόν. «Έχουμε παιδιά που οι γονείς τους είναι άστεγοι, οπότε είναι δύσκολο να τα πάρουν το Σαββατοκύριακο», επισημαίνει η ίδια.
Αυτή και μόνο η εικόνα θυμίζει γεγονότα μιας άλλης εποχής. Τότε ήταν ένας πόλεμος με όπλα και σφαίρες. Τώρα είναι μια εν ψυχρώ οικονομική δολοφονία. Και το μεγαλύτερο θύμα της είναι τα Ελληνόπουλα.
Ειλικρινά, αναρωτιόμαστε τι έχει να πει για όλα αυτά ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνηση της «περήφανης διαπραγμάτευσης»...
Μιλώντας στον Realfm 97,8 και την εκπομπή του Νίκου Στραβελάκη, ο Κώστας Ζουράρις επέμεινε στην άποψη του για τα νέα μέτρα ότι ποιος ζει, ποιος πεθαίνει μετά το 2019.
Όπως είπε ο υφυπουργός Παιδείας «επιμένω πλήρως. Είναι η μόνη δυνατή επιστημολογική πρακτική από τη διδασκαλία της πράξεως στη συνύπαρξη των συστημάτων ισχύος που λέμε εμείς οι δάσκαλοι, είναι η μόνη ουσιαστικά συνταγή που μας έχει δώσει η πείρα, ότι όταν υπάρχει ασύμμετρη σύμπραξη μεταξύ συστημάτων ισχύος -Ελλάδα, δηλαδή και δανειστές- ο ασύμμετρος ανίσχυρος, εμείς, δηλαδή, η Ελλάς, πρέπει ακριβώς να προσπαθεί να χρονοτριβεί».
«Πρέπει να χρονοτριβούμε μέχρι ακριβώς να φτάσουμε σε ένα σημείο ισορροπίας που θα κρίνουμε αποδεκτό» πρόσθεσε ο κ. Ζουράρις.
Ακούστε το ηχητικό:
Από τη λάσπη και το ξενύχτι των ανθρώπων που τρέχουν εθελοντικά να βοηθήσουν πρόσφυγες μέχρι το γραφείο του διευθυντή Υποδοχής τους στο υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής με το μηνιαίο μισθό των 4.000 ευρώ, η Ανθή Καραγγελή διέγραψε ταχύτατα μια πορεία που προσφέρει ένα ολοκληρωμένο «success story» στο βιβλίο «Πώς να κάνετε καριέρα με τον ΣΥΡΙΖΑ».
Το βιβλίο αυτό δεν έχει ακόμη εκδοθεί για να σπεύσουν οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, αλλά κεφάλαιά του μπορεί κανείς από τώρα να τα διαβάσει είτε μέσα από ρεπορτάζ που δημοσιεύονται για μεμονωμένες περιπτώσεις είτε από αφηγήσεις που γίνονται, όμως μόνο μέσα σε κλειστά κομματικά γραφεία…
Η αποκάλυψη του «Ελεύθερου Τύπου» την περασμένη Πέμπτη ότι η κ. Καραγγελή έλαβε στο μισθό της αύξηση 50% με απόφαση του προϊσταμένου της υπουργού Γιάννη Μουζάλα (συνυπογράφει και ο αναπληρωτής Οικονομικών Γ. Χουλιαράκης) προκάλεσε αίσθηση για τα δεδομένα μιας χώρας όπου η ανεργία δεν πλήττει απλώς το ένα τρίτο του πληθυσμού αλλά οδηγεί κυρίως τους νέους (όπως η κ. Καραγγελή) σε θέσεις όπου αμείβονται με 400 ευρώ μικτά στην καλύτερη περίπτωση. Ακόμη μεγαλύτερη αίσθηση προκάλεσε η προσπάθεια του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής να απαντήσει λέγοντας ότι η είδηση είναι ψευδής και αβάσιμη διότι ο υπουργός δεν έδωσε αύξηση αλλά επανέφερε το μισθό στο προβλεπόμενο επίπεδο διότι είχε μειωθεί «εκ παραδρομής»! Ο κ. Μουζάλας, πάντως, δεν έσπευσε να ζητήσει συγγνώμη για την «παραδρομή», όπως έκανε παλιότερα με άλλες αφορμές.
Η συγκεκριμένη «παραδρομή», άλλωστε, μπορεί να μην ήταν καν τυχαία… Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Η Ανθή Καραγγελή σπούδασε νηπιαγωγός στα Γιάννενα και αποφοίτησε το 2005. Εκεί έκανε τα πρώτα βήματα ενασχόλησης με τους μετανάστες από την Αλβανία συμμετέχοντας στο Κέντρο Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων. Διορίστηκε στο υπουργείο Παιδείας και έτσι βρέθηκε να εργάζεται στη Λέσβο. Το 2012 και καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αρχίσει να «βλέπει» την εξουσία, η νυν διευθύντρια είναι πλέον γνωστή στο νησί ως ενεργό μέλος του κόμματος και ένας από τους πιο δραστήριους «αλληλέγγυους» που προσπαθούν να βοηθήσουν τους πρώτους πρόσφυγες που αρχίζουν να έρχονται από τη Συρία. Τελειώνει μεταπτυχιακό το 2014 στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου με θέμα «Ευρωπαϊκές κοινωνίες και ευρωπαϊκή ολοκλήρωση».
Το 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει την εξουσία και η Τασία Χριστοδουλοπούλου τα μεταναστευτικά. Το χαρτοφυλάκιο που δημιουργείται παραμένει όμως κενό, χωρίς αρμοδιότητες και εξουσίες. Από την άνοιξη, εκατοντάδες καρυδότσουφλα γεμάτα πρόσφυγες παλεύουν καθημερινά να περάσουν το Αιγαίο και η κυβέρνηση περιορίζεται να τους δείχνει το δρόμο προς την Ειδομένη. Αρχές καλοκαιριού, δημιουργούνται πρόχειροι καταυλισμοί στο Πεδίο του Αρεως, την πλατεία Βικτωρίας και όπου αλλού υπήρχε διαθέσιμος χώρος. Εδώ έλαμψε η ευκαιρία για τη δυναμική Ανθή…
Εμφανίζεται στους διαδρόμους του υπουργείου και εκτός από τις κατάλληλες κομματικές συστάσεις δηλώνει ευπειθώς έτοιμη να αναλάβει κάτι που ουδείς «συριζαίος αλληλέγγυος» πλησίαζε: Να οργανώσει τον καταυλισμό προσφύγων στον Ελαιώνα αλλά και όλα όσα η δημιουργία του απαιτούσε. Δηλαδή, να συνεργασθεί με διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου και κυρίως την Αστυνομία και την Κρατική Ασφάλεια, οι οποίες τότε προκαλούσαν ακόμη αλλεργία στα κομματικά στελέχη.
Με την ίδια ευκολία, στους μήνες που ακολούθησαν, συνέχισε να συνεργάζεται με το Στρατό, ο οποίος ανέλαβε κατεπειγόντως να στήσει 40 δομές φιλοξενίας όταν τα σύνορα έκλεισαν τον Φεβρουάριο του 2016.
Για να γίνουν όλα τα παραπάνω, η κ. Καραγγελή παρέμεινε αποσπασμένη αρχικά στο γραφείο της κ. Χριστοδουλοπούλου και στη συνέχεια σε εκείνο του κ. Μουζάλα.
Συνέχιζε να πληρώνεται από το υπουργείο Παιδείας, λαμβάνοντας όμως σημαντικά ποσά ως «εκτός έδρας» και υπερωρίες, καθώς είχε αναλάβει ρόλο γενικού συντονιστή των δομών πανελλαδικώς.
Στη θέση που βρίσκεται εκείνη σήμερα, υπήρχε στέλεχος που είχε τοποθετηθεί από προηγούμενες κυβερνήσεις, ο Π. Νίκας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τον ήθελε αλλά δεν τον έδιωχνε κιόλας. Ο τρόπος απαλλαγής βρέθηκε όταν υπεγράφη η αποκαλούμενη «συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας» και πέρασε κατεπειγόντως νόμος που καταργούσε την Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής και δημιουργούσε Υπηρεσία Υποδοχής σκέτο, τον Μάιο του 2016. Ο κ. Νίκας έμεινε χωρίς αντικείμενο μέχρι να οριστεί διάδοχός του, αλλά αυτό απεδείχθη πολύ δύσκολο. Χρειάστηκε να καρατομηθεί προηγουμένως ο γενικός γραμματέας Υποδοχής Οδυσσέας Βουδούρης, που παραιτήθηκε τον Σεπτέμβριο, αφού κατήγγειλε τον προϊστάμενό του υπουργό Μουζάλα για δημιουργία «περιβάλλοντος» που έκανε κουμάντο χωρίς διαφάνεια σε σειρά έργων και προμηθειών.
Στο διάστημα εκείνο, τον Ιούλιο ελήφθη και η «εκ παραδρομής» απόφαση που μείωνε το μισθό του Π. Νίκα ενώ πολλοί σχολίασαν ότι έγινε σκοπίμως για να τον εξαναγκάσει σε αποχώρηση. Οταν ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας επέλεξε να διώξει τον Οδ. Βουδούρη, ο Γ. Μουζάλας ένιωσε απελευθερωμένος και μέσα στον ορυμαγδό των καταγγελιών του υφισταμένου του, ανακοίνωσε την τοποθέτηση του «δικού του ανθρώπου», της κ. Καραγγελή.
Ηταν, άλλωστε, κάτι που ο κ. Μουζάλας τής είχε υποσχεθεί μήνες πριν, αναγνωρίζοντας τις προσπάθειες που είχε κάνει αλλά και τον πόλεμο που είχε αρχίσει εκείνη να δέχεται. Εναν πόλεμο που πήγαζε κυρίως από τους αλληλέγγυους και ειδικά εκείνους της Λέσβου, που είχαν δει την πρώην «συντρόφισσά» τους να ανακηρύσσεται σε… γενικό δερβέναγα των προσφύγων και να εφαρμόζει τις πολιτικές που ζητούσε η Ευρωπαϊκή Ενωση, όπως η κράτησή τους στη Μόρια και η επιστροφή τους στην Τουρκία.
Κάποιος προσπάθησε να της θυμίσει τον Ιούνιο του 2015 όταν, εν μέσω της διαπραγμάτευσης που οδήγησε στο τρίτο Μνημόνιο, υπέγραφε (μεταξύ άλλων 600) διακήρυξη «κατά οποιασδήποτε συμφωνίας με τους δανειστές που θα περιλαμβάνει νέα μέτρα λιτότητας» διότι «στον κόσμο της Αριστεράς και των κινημάτων, δεν του αξίζει να παραμένει σε αυτή την παραλυτική αναμονή ούτε να ανεχτεί -πολύ περισσότερο να αναγκαστεί να υπερασπιστεί- μορφές μνημονιακής διολίσθησης».
Η κ. Καραγγελή είχε ήδη αποτινάξει το παρελθόν, αναλαμβάνοντας θέση στο νέο της γραφείο και ακολουθώντας κλασικές συνταγές της εξουσίας, όπως το να επιλέγεις για συνεργάτες μόνο όσους δεν σε απειλούν – κάτι που οδηγεί πολλούς ικανούς υπαλλήλους της Υπηρεσίας Υποδοχής να επιθυμούν μετάταξη αλλού. Το μόνο που απέμενε ήταν η απόφαση Μουζάλα που «διόρθωνε την παραδρομή» και ανέβαζε το μισθό της στα 3.950 ευρώ. Οσο για την ποιότητα του έργου που θα δικαιολογούσε έναν τέτοιο μισθό, μιλούν από μόνες τους οι εικόνες με τα παγωμένα αντίσκηνα στη Μόρια και οι θάνατοι εκεί προσφύγων που παραμένουν ανεξιχνίαστοι…
eleftherostypos.com