Δεν αφήνει πολλά περιθώρια στη φαντασία η δημοσκόπηση μεγάλης βρετανικής εφημερίδας για την επιθυμία παραμονής ή αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ. Οι απαντήσεις αποτελούν απόδειξη του τεραστίου προβλήματος συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ένα πρόβλημα που άφησαν οι Βρυξέλλες να μεγαλώσει και να τεθεί εκτός ελέγχου…
Σοκ για την Ελλάδα αποτελεί δημοσκόπηση που διενήργησε η βρετανική Telegraph και δημοσιεύει στην ιστοσελίδα της. Η εφημερίδα έθεσε σε 1.063 ανθρώπους του ερώτημα «Θέλετε να δείτε την Ελλάδα εκτός ευρώ;» και οι απαντήσεις ήταν οι εξής:
>«Ναι, η Ελλάδα βλάπτει την ευρωπαϊκή οικονομία» απάντησε το 71%
>«Όχι, οι κανονικοί Έλληνες αξίζουν τη βοήθειά μας» απάντησε το 19%
>«Δεν είμαι σίγουρος εξαιτίας της πολυπλοκότητας του ζητήματος» απάντησε το 10%
Οι «28» αποφάσισαν ουσιαστικά (αν και όχι ακόμη τυπικά) να παραμείνουν σε ισχύ οι οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας μέχρι το τέλος του έτους, κατά τη χθεσινή πρώτη μέρα της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες -
η οποία ξεκίνησε με ενός λεπτού σιγή για τα θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης στην Τύνιδα, πολλά από τα οποία ήταν Ευρωπαίοι τουρίστες. Οι σχέσεις με τη Ρωσία αποτελούσαν το ένα από τα δύο βασικά θέματα στην ατζέντα (το άλλο ήταν η Ενεργειακή Ένωση, ενώ η συνάντηση για την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο), το αποτέλεσμα όμως είχε πρακτικά προαναγγελθεί από την πρωινή ομιλία της Αγκελα Μέρκελ στη γερμανική Βουλή, αλλά και από το περιεχόμενο της προχθεσινής τηλεφωνικής συνομιλίας της με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα.
«Δεν μπορούμε και δεν πρόκειται να άρουμε τις κυρώσεις που εκπνέουν τον Ιούλιο ή τον Σεπτέμβριο, μέχρις ότου εκπληρωθούν οι όροι της συμφωνίας του Μινσκ. Κάτι άλλο θα ήταν λάθος», είπε η Μέρκελ από το βήμα της Μπούντεσταγκ, ενώ ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, έγινε ακόμη πιο συγκεκριμένος λίγο πριν από την έναρξη της συνόδου: «Η κατάληξη πρέπει να είναι ο έλεγχος από την Ουκρανία των συνόρων της, όπως προβλέπει το Μινσκ», ξεκαθάρισε μιλώντας στους δημοσιογράφους.
Υπενθυμίζεται δε ότι το χρονοδιάγραμμα που έχει τεθεί για τον συγκεκριμένο όρο φτάνει ως το τέλος του 2015 -αν και οι περισσότεροι θεωρούν ότι είναι εξαιρετικά αμφίβολο οι αυτονομιστές και η Μόσχα να δεχθούν αυτή την αλλαγή φρουράς στα σύνορα.Πάντως, το γεγονός ότι η απόφαση για παράταση των κυρώσεων δεν ελήφθη και επισήμως, χθες, έχει να κάνει με τις διαφωνίες που συνεχίζουν να έχουν πολλοί εταίροι, οι οποίοι θεωρούν ότι οι οικονομίες τους πλήττονται σοβαρά από αυτές. Το υπονόησε ευθέως, άλλωστε, ο Ουκρανός πρωθυπουργός, Αρσένι Γιάτσενιουκ, ο οποίος βρέθηκε χθες στις Βρυξέλλες: «Εάν ο Πούτιν διασπάσει την ενότητα των ηγετών των χωρών-μελών, θα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του και ταυτόχρονα μια καταστροφή για τον ελεύθερο κόσμο», είπε χαρακτηριστικά ο «σκληρός» του Κιέβου.
Και ως ένα βαθμό, έχει δίκιο...
Αντεπίθεση προπαγάνδας από την Ε.Ε.
Ειδικοί στις δημόσιες σχέσεις και την επικοινωνία θα πιάσουν δουλειά στις Βρυξέλλες τις αμέσως επόμενες ημέρες, προκειμένου να επεξεργαστούν ένα σχέδιο που θα επιτρέψει στους Ευρωπαίους να εξαπολύσουν, το συντομότερο δυνατό, μια αντεπίθεση... προπαγάνδας σε βάρος της Μόσχας. Τη σχετική απόφαση έλαβαν οι «28», εξουσιοδοτώντας την «υπουργό Εξωτερικών» της Ε.Ε., Φεντερίκα Μογκερίνι, να της δώσει σάρκα και οστά, καθώς εκτίμησαν ότι σε αυτό τον τομέα το Κρεμλίνο έχει μέχρι στιγμής κερδίσει τις εντυπώσεις και την ουσία. Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, ανάμεσα στα άλλα εξετάζεται το ενδεχόμενο παραγωγών ενημερωτικών και άλλου είδους εκπομπών σε ρωσική γλώσσα, που θα απευθύνονται στους ρωσικής καταγωγής πολίτες των χωρών που ήταν πρώην σοβιετικές δημοκρατίες -όπως η Ουκρανία, η Γεωργία, οι Βαλτικές και άλλες.
imerisia.gr
«Ενας κοινός στρατός της Ε.Ε. θα έδειχνε στον κόσμο ότι δεν πρόκειται ποτέ πια να ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα σε χώρες της Ε.Ε.».
«Ένας τέτοιος στρατός θα μας βοηθούσε, επίσης, να διαμορφώσουμε κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στην Ευρώπη να αναλάβει ευθύνες στον κόσμο». «Ένας κοινός ευρωπαϊκός στρατός θα έστελνε ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς τη Ρωσία ότι είμαστε πολύ σοβαροί όσον αφορά την προάσπιση των ευρωπαϊκών μας αξιών (...) και θα δρούσε αξιόπιστα σε απειλές προς την ειρήνη σε μια χώρα-μέλος ή σε μια γειτονική χώρα».
Με αυτά τα τρία βασικά επιχειρήματα, όπως τα διατύπωσε στη συνέντευξή του στην κυριακάτικη γερμανική εφημερίδα Die Welt, ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ επανέφερε στο τραπέζι μια πρόταση, η οποία είναι ουσιαστικά παλαιότερη ακόμη και από την... Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ιδρύθηκε το 1957, με τη Συνθήκη της Ρώμης), όμως ποτέ δεν κατόρθωσε να ευοδωθεί.
Η αιτία είναι απλή: Κάποιες χώρες-μέλη αντιτάχθηκαν σθεναρά στην υλοποίησή της -άλλες φορές η Γαλλία και άλλες η Βρετανία- ενώ και οι Ηνωμένες Πολιτείες φρόντισαν να... αποθαρρύνουν όσους την προωθούσαν, διαμηνύοντας ότι το ΝΑΤΟ είναι υπερ-αρκετό προκειμένου να διασφαλίσει την «άμυνα» της Ευρώπης απέναντι στους έξωθεν κινδύνους.
«Κίνδυνοι»
Πρόκειται για «κινδύνους» οι οποίοι την εποχή του Ψυχρού Πολέμου ταυτίζονταν με την ΕΣΣΔ και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, ενώ μετά την Πτώση του Τείχους έχουν πάρει διαδοχικά τη μορφή του Μιλόσεβιτς, του Καντάφι, αλλά και των τζιχαντιστών. Εσχάτως δε, έχει επανέλθει στο προσκήνιο η Ρωσία του Πούτιν, η οποία έχει αποδείξει ότι σε στρατιωτικό επίπεδο, μπορεί να κάνει σχεδόν ό,τι θέλει στις γειτονικές της χώρες. Σημαίνουν, άραγε, όλα αυτά ότι ο πρόεδρος της Κομισιόν υπονοεί πως, έστω και στο απώτερο μέλλον, θα τολμούσε κάποιος ηγέτης ή θεσμός της Ε.Ε. να στείλει τον «κοινό ευρωπαϊκό στρατό» να πολεμήσει -για παράδειγμα- στο πλευρό των ουκρανικών κυβερνητικών δυνάμεων και κατά των αυτονομιστών και των Ρώσων υποστηρικτών τους; Ένα τέτοιο συμπέρασμα είναι, ασφαλώς, εξαιρετικά παρακινδυνευμένο και μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας.
Παρ' όλα αυτά, αξίζει να σημειώσουμε ότι η πρόταση Γιούνκερ χαιρετίστηκε κυρίως από τους Γερμανούς -από στελέχη τόσο του CDU όσο και του SPD- ενώ το Λονδίνο, για μια ακόμη φορά, έσπευσε να διαμηνύσει ότι «η θέση της Βρετανας είναι ξεκάθαρη, η άμυνα είναι μια εθνική υπόθεση και δεν αφορά την Ε.Ε.».
[Μια παλιά ιστορία...]
• 1952: Ιδρύεται η Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα, απορρίπτεται όμως στη γαλλική Βουλή.
• 1954: Ιδρύεται η Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση (WEU).
• 1996: Απόφαση για μετεξέλιξη της WEU σε Ευρωπαϊκή Ταυτότητα Ασφαλείας και Άμυνας (ESDI) εντός του ΝΑΤΟ.
• 1999: Το προηγούμενο «μόρφωμα» εντάσσεται οργανικά στην Ε.Ε., διατηρώντας στενούς δεσμούς με το ΝΑΤΟ.
• 2003: Ψηφίζεται η Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφαλείας και ορίζεται ύπατος αρμοστής ο Χαβιέρ Σολάνα -η εισβολή ΗΠΑ-Βρετανίας στο Ιράκ, όμως, διχάζει την Ε.Ε. και δεν επιτρέπει αυταπάτες.
• 2004: Ιδρύεται η Ευρωπαϊκή Αμυντική Υπηρεσία (EDA).
• 2009: Στη Συνθήκη της Λισαβόνας περιλαμβάνεται η Κοινή Πολιτική Ασφαλείας και Άμυνας (CSDP).
Υπέρ ενός έντιμου συμβιβασμού έναντι της ρήξης με τους εταίρους τάσσεται η πλειονότητα των ερωτηθέντων σε δημοσκόπηση της εταιρείας Marc, ενώ οι μισοί (50,4%) δηλώνουν ότι είναι υπαρκτό το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας.
Ειδικότερα, στο δεύτερο μέρος της πανελλαδικής πολιτικής έρευνας της Marc, για την «Εφημερίδα των Συντακτών», το 69,6% των ερωτηθέντων (από 67,7% τον Φεβρουάριο) τάσσεται υπέρ ενός έντιμου συμβιβασμού με λύση κοινής αποδοχής, έναντι του 27,4% που πιστεύει ότι «πρέπει να οδηγηθούμε σε οριστική ρήξη, έστω και εάν αυτό σημαίνει επιστροφή στη δραχμή» (από 29,6%). Το 3% δεν απαντά.
Από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει πως η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ (57,8%) επιθυμεί συμβιβασμό, ενώ το 38,9% ρήξη.
Τα μεγαλύτερα ποσοστά υπέρ του συμβιβασμού καταγράφουν οι ψηφοφόροι της ΝΔ (94,4%), του ΠΑΣΟΚ (86,2%) και του Ποταμιού (84,4%), ενώ υπέρ της ρήξης εκείνοι της Χρυσής Αυγής (55,6%), του ΚΚΕ (52,1%) και των ΑΝΕΛ (46,3%).
Το εκλογικό κοινό εμφανίζεται μοιρασμένο ως προς το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας το επόμενο διάστημα, με το ποσοστό, όμως, που απαντά «ναι» να είναι αυξημένο κατά 7,8 μονάδες.
Στο ερώτημα «πιστεύετε ότι είναι υπαρκτό το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας το επόμενο διάστημα;» το 50,4% απαντά «ναι», το 45% απαντά «όχι», ενώ δεν απαντά το 4,1%.