«Η ένωση πέθανε, ζήτω η... τελωνειακή ένωση» θα μπορούσε να αναφωνήσει κανείς βλέποντας την πορεία των δοκιμαζομένων ευρωτουρκικών σχέσεων.

Με δεδομένα όσα επεισοδιακά προηγήθηκαν το 2016, το ενδεχόμενο να γίνει η Τουρκία μέλος της ΕΕ κάποια στιγμή στο μέλλον φαντάζει σήμερα μάλλον απίθανο.

Μόλις τον περασμένο Νοέμβριο το Ευρωκοινοβούλιο ζήτησε το πάγωμα των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων, για να έρθουν λίγες εβδομάδες αργότερα χώρες όπως η Αυστρία να απαιτήσουν και αυτές την αναστολή της ενταξιακής διαδικασίας. Οσο για την προοπτική της απελευθέρωσης των θεωρήσεων εισόδου για όσους Τούρκους θα ταξιδεύουν στην ΕΕ, και σε αυτό το μέτωπο δεν έχει σημειωθεί κάποια αξιοσημείωτη πρόοδος. Η προοπτική μιας συμφωνίας για τη βίζα περιορίζεται μάλιστα σημαντικά εάν λάβει κανείς υπόψη τις εκλογικές αναμετρήσεις που αναμένονται στην Ευρώπη το 2017 (σε Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία).

ΕΕ και Τουρκία έχουν ωστόσο «ανοιχτούς λογαριασμούς» (συμφωνία στο Προσφυγικό, εμπορικούς δεσμούς, ενεργειακές προοπτικές κ.ά.) που είναι προς το συμφέρον και των δύο πλευρών να παραμείνουν... ανοιχτοί.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η τελωνειακή ένωση έρχεται να λειτουργήσει ως εκείνος ο συνδετικός κρίκος που πρόκειται (ενδεχομένως μαζί με το Κυπριακό) να κρατήσει τους διαύλους ανοιχτούς το κρίσιμο 2017, αφήνοντας ικανοποιημένους και τους Ευρωπαίους (που δεν επιθυμούν την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ) αλλά και την Αγκυρα. Ετσι θα μπορούσε παράλληλα να διασωθεί και η συμφωνία στο Προσφυγικό.

Συνομιλίες

Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε στα τέλη Δεκεμβρίου τον εκσυγχρονισμό της τελωνειακής ένωσης με την Τουρκία, ζητώντας μάλιστα από το Συμβούλιο (τις ηγεσίες των κρατών-μελών της ΕΕ) «εξουσιοδότηση» προκειμένου να ξεκινήσει τις σχετικές συνομιλίες. «Η αναβάθμιση της εμπορικής σχέσης ΕΕ-Τουρκίας αποτελεί ουσιώδες τμήμα των προσπαθειών που καταβάλλουν η ΕΕ και η Τουρκία για την εμβάθυνση των σχέσεών τους στους βασικούς τομείς κοινού ενδιαφέροντος», σημείωνε στη σχετική ανακοίνωσή της η Κομισιόν.

Τελωνειακή ένωση αντί για ένταξη
Οσο για την αντίδραση της τουρκικής πλευράς, αυτή ήταν... ενθουσιώδης. Ο Τούρκος υπουργός Οικονομίας, Νιχάτ Ζεϊμπεκτσί, έσπευσε να καλωσορίσει τον εκσυγχρονισμό της τελωνειακής ένωσης ως «την καλύτερη επιλογή αυτήν τη στιγμή στο τραπέζι», προσδοκώντας οφέλη. Σε ανάλογο πνεύμα ο Τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Βολκάν Μποζκίρ, δήλωσε ότι οι σχετικές διαπραγματεύσεις πρόκειται να ξεκινήσουν τους πρώτους μήνες του 2017, με την προοπτική να έχουν μάλιστα ολοκληρωθεί έως το 2018.
ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ
Η εκσυγχρονισμένη τελωνειακή ένωση με την Τουρκία θα μπορούσε να επεκταθεί πέρα από τα βιομηχανικά προϊόντα που καλύπτει σήμερα στους τομείς των γεωργικών προϊόντων, των υπηρεσιών, καθώς και στην αγορά των δημοσίων συμβάσεων. Εμπορικά μιλώντας, οι προοπτικές διαφαίνονται θετικές. Για την Τουρκία, άλλωστε, η ΕΕ αποτελεί τον σημαντικότερο εμπορικό εταίρο, ενώ τα δύο τρίτα των άμεσων ξένων επενδύσεων στην Τουρκία προέρχονται από την ΕΕ (κυρίως από Ολλανδία, Αυστρία, Βρετανία, Γερμανία, Ισπανία).

«Δώρο» για να συναινέσει σε λύση του Κυπριακού

Θα μπορούσε, υπό μία έννοια, να χαρακτηριστεί και «τραγική ειρωνεία» λόγω... συγκυρίας. Ο εκσυγχρονισμός της τελωνειακής ένωσης με την Τουρκία επανέρχεται στο προσκήνιο ως κοινός ευρωτουρκικός στόχος ακριβώς την ίδια ώρα που το Κυπριακό μπαίνει σε μια νέα τελική ευθεία επίλυσης. Και λέμε «τραγική ειρωνεία» διότι η τελωνειακή ένωση η οποία οδεύει πλέον προς εκσυγχρονισμό με τις ευλογίες όλων των πλευρών, είναι η ίδια ένωση που η Τουρκία επιμένει να μην εφαρμόζει εδώ και δεκαετίες απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία. Εν έτει 2017 και παρά τις ουκ ολίγες παλαιότερες ευρωπαϊκές υποδείξεις-επιπλήξεις, η Αγκυρα επιμένει να κρατάει κλειστά τα τουρκικά λιμάνια και αεροδρόμια σε κυπριακά πλοία, αεροπλάνα και... προϊόντα.

Η τουρκική κυβέρνηση προσβλέπει δηλαδή στον εκσυγχρονισμό μιας τελωνειακής ένωσης την οποία ωστόσο η ίδια αρνείται να εφαρμόσει έναντι της «εκλιπούσας» Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία όμως Κυπριακή Δημοκρατία τυγχάνει κράτος-μέλος της ΕΕ. Το πιο παράδοξο δε, είναι ότι η υπόσχεση της αναβάθμισης της τελωνειακής ένωσης (από την οποία η Τουρκία έχει να κερδίσει πάρα πολλά καθώς αυτή αφορά και τις εμπορικές συμφωνίες της ΕΕ με τρίτες χώρες) παρουσιάζεται όχι σαν μοχλός πίεσης (προκειμένου οι Τούρκοι να εφαρμόσουν τις κυπρογενείς τους υποχρεώσεις) αλλά σαν δώρο προς την Αγκυρα προκειμένου να συναινέσει σε μια λύση του Κυπριακού. Με άλλα λόγια, τάζουμε στην Τουρκία την αναβάθμιση μιας συμφωνίας που η ίδια αρνείται να εφαρμόσει ισότιμα έναντι όλων, προκειμένου αυτή να συναινέσει στην επίλυση ενός προβλήματος το οποίο η ίδια επιλέγει να κρατάει άλυτο ως διαπραγματευτικό χαρτί.

ethnos.gr

Με την Ελλάδα στην τρίτη ταχύτητα και με επαναφορά ελέγχων στα ευρωπαϊκά σύνορα - Σχέδια να σταλούν στη χώρα μας Γερμανοί αστυνομικοί κι ελεγκτές προς τα βόρεια σύνορα

Συνοριακό «μνημόνιο» μελετά η Γερμανία για χώρες όπως η δική μας αλλά κι άλλες που πλέον δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές. Σύμφωνα με έγκυρες ευρωπαϊκές διπλωματικές πηγές του protothema.gr, υπάρχουν σχέδια από την πλευρά του Βερολίνου που οδηγούν την Ελλάδα αλλά κι άλλες ευρωπαϊκές χώρες – σταυροδρόμια των προσφύγων και μεταναστών προς την κεντρική και βόρεια Ευρώπη, σε δύσκολη θέση επ αφορμής της τρομοκρατικής επίθεσης στην καρδιά της γερμανικής πρωτεύουσας.

Ευρωπαϊκοί κύκλοι αναφέρονται σε «ειλημμένη γερμανική απόφαση που θα εκφραστεί μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων με συντεταγμένο τρόπο», για ειδική Σύσκεψη σε επίπεδο ακόμα κι αρχηγών κρατών της ΕΕ και για πιέσεις να δημιουργηθεί ένα νέο καθεστώς άρσης της Σένγκεν όπως την ξέραμε. Αν και προς το παρόν διαφωνίες φαίνεται να υπάρχουν εντός του κυβερνητικού Συνασπισμού της Αγκέλας Μέρκελ λόγω της διαφοροποίησης του Σοσιαλδημοκρατών του SPD, τη δημιουργία αυστηρότερων ελέγχων στα σύνορα ξεκάθαρα προωθεί η συντηρητική πτέρυγα του CDU και οι Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας αναγορεύοντας το προσφυγικό λόγω των επικείμενων γερμανικών ομοσπονδιακών εκλογών του φθινοπώρου σε νούμερο ένα θέμα. Ήδη στη Γερμανία θεωρούν πως η άνοδος του ξενοφοβικού κόμματος των Ελεύθερων Γερμανών Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) θα πιέσει για πιο ριζοσπαστικές λύσεις, ενώ πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως οι πολίτες της χώρας κινούνται σε σαφώς πιο συνηρητικές λύσεις συγκριτικά με το παρελθόν.

Σαλαμοποίηση της Ευρώπης με νέα Σένγκεν

Σύμφωνα με πληροφορίες, στη γερμανική κυβέρνηση έδαφος κερδίζει η σκλήρυνση της στάσης απέναντι σε καταφανώς θετικές στις μετακινήσεις προσφύγων κυβερνήσεις όπως είναι η ελληνική, η οποία δρα υπό το πρίσμα «ανθρωπιστικών» κυρίως αλλά και εσωκομματικών – πολιτικών κριτηρίων και ισορροπιών. Αντίστοιχα στο μάτι του κυκλώνα έχει μπει το τελευταίο διάστημα και η Βουλγαρία καθώς υπάρχουν πολλές μετακινήσεις από την πλευρά των συνόρων της με την Τουρκία καθώς και η Ιταλία με μικρότερη όμως ένταση. Οι πηγές τονίζουν πως το σχέδιο που η Γερμανία μελετά κι ενδέχεται να προωθήσει προς συζήτηση θα είναι η Ελλάδα να απωλέσει μέρος ή ακόμα και πλήρως το δικαίωμα ελεύθερης μετακίνησης των πολιτών της προς τις υπόλοιπες χώρες της Συνθήκης Σένγκεν. Κοινώς, τα σύνορα μας να αποτελούν όχι μέρος αλλά το όριο προς την υπόλοιπη Ευρώπη. Επίσης μελετάται «σαλαμοποίηση» των συνόρων και διαχωρισμός των ευρωπαϊκών κρατών σε κατηγορίες επικινδυνότητας με προφανή τη θέση και κατηγοριοποίηση της δικής μας χώρας.

Όμως η προοπτική ανατροπής της Συνθήκης θα περιλάβει κι άλλες χώρες «υπεράνω υποψίας» κι όχι μόνο τη δική μας που αποτελεί το γνωστό εξιλαστήριο θύμα λόγω των χαλαρών ελέγχων. Ήδη η Καγκελάριος Μέρκελ πιεσμένη από τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν οργή των Γερμανών ψηφοφόρων για το γεγονός πως οι τρομοκράτες μπαινοβγαίνουν από τα σύνορα της χώρας τους, έχει δεχθεί εισηγήσεις για αλλαγές ακόμα και ως προς την ελευθερία εισόδου στη Γερμανία από τη Γαλλία και το Βέλγιο. Δύο χώρες με έντονο μουσουλμανικό στοιχείο και σημαντικούς θύλακες τρομοκρατίας αν κρίνουμε από τα όσα έχουν συμβεί σε Νίκαια, Μπατακλάν, Βρυξέλλες. Αν και σε πρώτη φάση δεν προβλέπεται να πιεστεί τόσο πολύ η σημερινή γαλλική κυβέρνηση, σε περίπτωση που υπάρξει πολιτική ανατροπή στη μεγάλη αυτή ευρωπαϊκή χώρα, θα υπάρξουν ανατροπές.

Όλα τα παραπάνω τα γνωρίζει ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ο οποίος ήδη από τα μέσα Δεκέμβρη εξέφρασε τους φόβους του για τις πιθανές αλλαγές στην ΕΕ και για διακοπή των ροών Σύρων προσφύγων προς τις χώρες της Ένωσης. Από την άλλη πλευρά καθόλου τυχαίες δεν είναι οι αναφορές του γερμανικού τύπου όπως αυτές του έγκυρου «Der Spiegel» περί «επέκτασης των συνοριακών ελέγχων εντός της ζώνης Σένγκεν, εξαιτίας της τρομοκρατικής απειλής» ή η ρητορική της BILD που σηκώνει τους τόνους.

Η Γερμανία συγκεκριμένα, φέρεται να προτείνει την καθιέρωση ενός «φίλτρου εξωτερικών συνόρων», στο πρότυπο χωρών που ήδη επανέφεραν τους ελέγχους. Επίσης η γερμανική πλευρά απαιτεί πλέον και θα το εκφράσει πιο σαφώς τις επόμενες ημέρες οι τοπικές αστυνομικές αρχές να έχουν σημείο αναφοράς το Βερολίνο και τις αστυνομικές και μυστικές υπηρεσίες της χώρας. Για την Ελλάδα δε έχει ήδη γίνει συζήτηση για το κατά πόσο θα πρέπει να έλθουν τεχνικοί σύμβουλοι για θέματα τρομοκρατίες καθώς εκτιμάται πως οι έλεγχοι ως προς την προέλευση πολλών προσφύγων δεν είναι σωστοί.

protothema.gr

Οι ψηφοφόροι των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελλάδα και την Ιταλία πιστεύουν ότι οι χώρες τους οδεύουν στη λάθος κατεύθυνση αλλά δεν υπάρχει ακόμα καμία γενικότερη ευρωπαϊκή τάση να ακολουθήσουν τη Βρετανία σε έξοδο από την ΕΕ, σύμφωνα με μια σφυγμομέτρηση που δημοσιοποιείται σήμερα.

Η αναπάντεχη απάντηση για έξοδο της Βρετανίας (Brexit) σε δημοψήφισμα στις 23 Ιουνίου, η οποία είχε χαιρετισθεί από τον τότε υποψήφιο για την αμερικανική προεδρία Ντόναλντ Τραμπ ως "θαύμα, έχει εγείρει ερωτηματικά όσον αφορά το μέλλον των προσπαθειών μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για την ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Μετά το Brexit και τη νίκη του Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι επενδυτές προσέχουν για οποιοδήποτε σημάδι αύξησης της λαϊκής δυσφορίας πριν από τις εκλογές το 2017 στη Γαλλία και τη Γερμανία, και πιθανώς και στην Ιταλία.
Σύμφωνα με μία διαδικτυακή σφυγμομέτρηση WIN/Gallup International 14.969 ατόμων, οι ψηφοφόροι σε όλη την ΕΕ δυσφορούν αλλά η υποστήριξή τους για την ΕΕ παραμένει ψηλότερη από 60% στα περισσότερα από τα μεγαλύτερα κράτη-μέλη.
Η δημοσκόπηση έδειξε ότι 89% των ψηφοφόρων στην Ελλάδα πιστεύουν ότι η χώρα τους πηγαίνει σε λάθος κατεύθυνση. Στη Γαλλία, το ποσοστό ανέρχεται στο 82%, στην Ιταλία στο 79% και στη Γερμανία στο 62%.
Ενώ όμως είναι εμφανής η δυσφορία των ψηφοφόρων της ΕΕ, η αύξηση στο ποσοστό των ατόμων που θα ψήφιζαν για έξοδο από την ΕΕ είναι πολύ χαμηλή - 36%, από το 33% σε 15 χώρες που ερωτήθηκαν, συμπεριλαμβανόμενης και της Βρετανίας.
Το ποσοστό των ατόμων στη Γερμανία, τη Γαλλία και το Βέλγιο που θα ψήφιζαν να φύγουν σημείωσε πτώση από πέρσι. Αντίθετα, στη Φινλανδία και την Ελλάδα παρατηρήθηκε αύξηση, στο 40% από το 29% (Φινλανδία) και 46% από 38% (Ελλάδα).
"Το 2016 τα θεμέλια της ΕΕ κλονίστηκαν έντονα", είπε ο Τζόνι Χέλντ, γενικός διευθυντής της ORB International, που διεξήγαγε τη δημοσκόπηση στη Βρετανία.
"Αυτό που ξεχωρίζει είναι η συντριπτική άποψη από πολίτες της ΕΕ ότι οι χώρες τους πηγαίνουν προς τη λάθος κατεύθυνση - ιδιαίτερα ορατό στη Γαλλία και στην Ελλάδα - πράγμα το οποίο δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για τα δεξιόστροφα λαϊκιστικά κόμματα", παρατήρησε.
Σε όλη την Ευρώπη, 60% είπαν ότι θα προτιμούσαν να είχαν λιγότερους μετανάστες και πρόσφυγες. Στην Ελλάδα, το ποσοστό ήταν 86%, ενώ στην Ιταλία ήταν 75% και στη Γερμανία 64%.
Η δημοσκόπηση έγινε από τις 25 Νοεμβρίου έως τις 7 Δεκεμβρίου, πριν την επίθεση με φορτηγό σε πολυπληθή χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου στις 19 Δεκεμβρίου.

imerisia.gr

Σοβαρά πλήγματα δέχεται το εφαρμοζόμενο επί σχεδόν 34 χρόνια στη χώρα μας προστατευτικό νομοθετικό πλαίσιο για τις ομαδικές απολύσεις, καθώς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, μολονότι αποδέχθηκε τη δυνατότητα να υπάρχει κρατική παρέμβαση και έλεγχος στο «καυτό» κοινωνικό ζήτημα, τελικά έκρινε την ελληνική ρύθμιση (Ν. 1387/83) αντίθετη προς το ενωσιακό δίκαιο, τη Συνθήκη της ΕΕ για την ελευθερία εγκατάστασης (ΣΛΕΕ) και την αρχή της αναλογικότητας.

Στην πράξη η απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΔΕΕ) κρατά μεν «ζωντανό» τον ελληνικό μηχανισμό ελέγχου-περιορισμού των ομαδικών απολύσεων (μέσω διαδικασίας παρέμβασης-εναντίωσης του αρμόδιου υπουργείου), αλλά ταυτόχρονα οδηγεί αναγκαστικά στη θέσπιση νέων νομοθετικών ρυθμίσεων, λιγότερο προστατευτικών για τους εργαζομένους, αφού κρίνει προβληματικά τα εφαρμοζόμενα κριτήρια της ελληνικής νομοθεσίας, εξοβελίζοντας τουλάχιστον το ένα από αυτά και ξεκαθαρίζοντας ότι δεν μπορεί κατά τη διαδικασία περιορισμού των ομαδικών απολύσεων να «μετρά» το αν δημιουργούνται αρνητικές συνέπειες για το συμφέρον της ελληνικής οικονομίας.

Ωστόσο και για τον εθνικό μηχανισμό, που διατηρείται «ζωντανός» έστω και βαριά λαβωμένος, το Ευρωδικαστήριο πετά την «καυτή πατάτα» στο Συμβούλιο της Επικρατείας, προκειμένου να κρίνει εκείνο (αφού μόνο η ελληνική Δικαιοσύνη έχει τα κατάλληλα στοιχεία) αν το κρατικό «φιλτράρισμα» των ομαδικών απολύσεων είναι τόσο αυστηρό (όπως υποστηρίζει η ΑΓΕΤ Ηρακλής στη συγκεκριμένη υπόθεση και άλλες επιχειρήσεις στο παρελθόν, όταν ζητούσαν παραπομπή του θέματος στο ΔΕΕ), σε σημείο που δεν επιτρέπει ουσιαστικά τέτοιες απολύσεις και καθιστά την σχετική Οδηγία χωρίς περιεχομένο και πρακτική αποτελεσματικότητα.

Στα δυσμενή για τους εργαζομένους στοιχεία της απόφασης συγκαταλέγεται η άποψη του Ευρωδικαστηρίου ότι η αντίθεση της ελληνικής νομοθεσίας προς τη ΣΛΕΕ δεν επηρεάζεται και δεν αναιρείται από το γεγονός ότι η χώρα μας διέρχεται οξεία και μακρά οικονομική κρίση, με ιδιαίτερα υψηλό δείκτη ανεργίας.

Από την άλλη, το ΔΕΕ δεν υιοθέτησε, ευτυχώς, την εισαγγελική πρόταση, η οποία ήταν απόλυτα αρνητική απέναντι στην κρατική παρέμβαση, κάτι που αν γινόταν δεκτό, θα σήμαινε απαρχή της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων.
Παράλληλα η δικαστική απόφαση περιλαμβάνει και αρκετές σημαντικές για τους εργαζομένους σκέψεις, επισημαίνοντας ότι η επιχειρηματική ελευθερία δεν αποτελεί απόλυτο προνόμιο, αλλά επιδέχεται επεμβάσεις και περιορισμούς, ότι οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα προστασίας έναντι κάθε αδικαιολόγητης απόλυσης, υπενθυμίζοντας επίσης ότι οι σκοποί της ΕΕ δεν είναι μόνο οικονομικοί αλλά και κοινωνικοί?
Τι κρύβει η απόφαση για τις ομαδικές απολύσεις
Το ενωσιακό δίκαιο
Το ΔΕΕ έκρινε ότι το ενωσιακό δίκαιο δεν απαγορεύει κατ' αρχάς τη δημιουργία κρατικού μηχανισμού που ελέγχει και εναντιώνεται -υπό ορισμένες προϋποθέσεις- σε ομαδικές απολύσεις προς προστασία των εργαζομένων και της απασχόλησης, καθώς κάτι τέτοιο αφορά το γενικότερο συμφέρον.
Δέχθηκε, ωστόσο, ότι μια τέτοια ρύθμιση πρέπει να ισορροπεί δίκαια ανάμεσα στην προστασία των εργαζομένων και στην ελευθερία εγκατάστασης και στην επιχειρηματική ελευθερία. Ετσι, ενώ η ελληνική ρύθμιση για την κρατική παρέμβαση του υπουργού (που επιτρέπει ή απαγορεύει τις ομαδικές απολύσεις κατόπιν προσπάθειας διαβούλευσης εργοδοτών-εργαζομένων) κρίνεται κατ' αρχάς θεμιτή, σε σχέση με την Οδηγία περί ομαδικών απολύσεων, εντούτοις κρίνεται προβληματική όσον αφορά την ΣΛΕΕ. Κατά το Ευρωδικαστήριο, η επίτευξη σκοπών οικονομικής φύσης δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο γενικού συμφέροντος που δικαιολογεί περιορισμό της ελευθερίας εγκατάστασης και δεν μπορεί να απαγορεύσει τις ομαδικές απολύσεις με γνώμονα να αποφευχθούν αρνητικές συνέπειες για έναν κλάδο της οικονομίας. Ομως και για τα άλλα δύο κριτήρια το ΔΕΕ προβάλλει ενστάσεις (μολονότι δέχεται ότι κατ' αρχάς στηρίζονται σε λόγους γενικότερου συμφέροντος για την προστασία των εργαζομένων και της απασχόλησης), επειδή διαπιστώνει ότι είναι διατυπωμένα με τρόπο «υπέρμετρα γενικό και ασαφή».
Με δεδομένο ότι οι περιπτώσεις είναι πολυάριθμες και μη προσδιορίσιμες, τα ασαφή αυτά κριτήρια αφήνουν ευρύ περιθώριο εκτίμησης στις ελληνικές Αρχές, που δεν μπορεί εύκολα να ελεγχθεί. Το ΣτΕ, όπου επιστρέφει τώρα η υπόθεση, θα εκδώσει απόφαση ακυρωτική για τις σχετικές διαδικασίες γύρω από την ΑΓΕΤ (αφού ο νόμος 1387/83 κρίθηκε αντίθετος στη ΣΛΕΕ), η οποία υπό τον πολυεθνικό όμιλο Lafarge (γαλλικών συμφερόντων) ζητούσε να ακυρωθεί η προ τριετίας άρνηση του υπουργού Εργασίας να εγκρίνει ομαδικές απολύσεις, εν όψει του «λουκέτου» που θα έμπαινε στο εργοστάσιο τσιμέντων Χαλκίδας.

ethnos.gr

Ύστερα από εννέα περίπου μήνες – από τις 20 Μαρτίου που τέθηκε σε εφαρμογή η συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας – άρχισε να χορηγείται πολιτικό άσυλο σε όσους πρόσφυγες το δικαιούνται.

Έτσι το τελευταίο διάστημα αρκετοί από αυτούς έφυγαν και φεύγουν καθημερινά με τα πλοία της γραμμής προς τον Πειραιά.

Την τελευταία εβδομάδα αναχώρησαν από τη Λέσβο περισσότεροι από 300 πρόσφυγες κυρίως άτομα με οικογένειες, γυναίκες, παιδιά και ευάλωτες ομάδες κυρίως προερχόμενοι από τη Συρία.

Μάλιστα σε ένα μόνο δρομολόγιο με το πλοίο «Νήσος Σάμος» έφυγαν προς τον Πειραιά περισσότερα από 180 πρόσφυγες.

Πηγή:lesvosnews.gr

ferriesingreece2

sportpanic03

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot